قورئانا پیرۆز › سورەتا العنكبوت › ئایەتا ١٢
سورەتا العنكبوت · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ankabut
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِيَ فِي ٱللَّهِ جَعَلَ فِتۡنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِۖ وَلَئِن جَآءَ نَصۡرٞ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمۡۚ أَوَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٠﴾
و ژ مرۆڤان هه‌يه يێ دبێژت: مه باوه‌رى ب خودێ ئينايه، ڤێجا ئه‌گه‌ر بوتپه‌رێسان نه‌خۆشییه‌ك گه‌هاندێ ئه‌و ژ به‌ر عه‌زابا وان دێ بێ هه‌دار بت، وه‌كى وى يێ صه‌برێ ل سه‌ر عه‌زابا خودێ نه‌كێشت وته‌حه‌ممولا نه‌خۆشییێ نه‌كه‌ت، ڤێجا ژ باوه‌رییا خۆ لێڤه ببت، وئه‌گه‌ر سه‌ركه‌فتنه‌ك ژ خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ خودانێن باوه‌رییێ هات، ئه‌وێن هه يێن ژ باوه‌رییا خۆ لێڤه‌بووين دێ بێژن: مانێ ئه‌م ژى د گه‌ل هه‌وه بووين -گه‌لی خودان باوه‌ران- مه پشته‌ڤانییا هه‌وه دژى نه‌ياران دكر، ئه‌رێ وما خودێ ژ هه‌ر كه‌سه‌كێ دى زاناتر نينه ب وى تشتێ د سنگێن خه‌لكى دا؟
وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ ﴿١١﴾
ومسوگه‌ر خودێ دێ وان نیاست يێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رێ وى كرى، ومسوگه‌ر ئه‌و دێ دوڕوییان ژى نیاست؛ دا ئه‌و وان ژێك ڤاڤێرت.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّبِعُواْ سَبِيلَنَا وَلۡنَحۡمِلۡ خَطَٰيَٰكُمۡ وَمَا هُم بِحَٰمِلِينَ مِنۡ خَطَٰيَٰهُم مِّن شَيۡءٍۖ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ﴿١٢﴾
وئه‌وێن كافربووين ژ قوره‌يشییان، وباوه‌رى ب سۆز وگه‌فا خودێ نه‌ئيناى، گۆته يێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى: هوين دينێ موحه‌ممه‌دى بهێلن، ودويكه‌فتنا دينێ مه بكه‌ن، ئه‌م دێ بارێ گونه‌هێن هه‌وه هلگرين، وئه‌و ب خۆ تشته‌كى ژ بارێ گونه‌هێن وان هل ناگرن، هندى ئه‌ون ئه‌و دره‌وێ دكه‌ن.
وَلَيَحۡمِلُنَّ أَثۡقَالَهُمۡ وَأَثۡقَالٗا مَّعَ أَثۡقَالِهِمۡۖ وَلَيُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عَمَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ ﴿١٣﴾
ومسوگه‌ر ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه ب خۆ بارێ گونه‌هێن خۆ دێ هلگرن، و د گه‌ل بارێ خۆ دێ بارێ گونه‌هێن وان ژى هلگرن يێن وان ئه‌و د سه‌ر دا برين وبه‌رێ وان ژ ڕێكا خودێ دايه پاش، بێى تشته‌ك ژ بارێ دويكه‌فتییێن وان كێم ببت، ومسوگه‌ر ڕۆژا قيامه‌تێ پسيارا وان دره‌وان دێ ژ وان ئێته‌كرن يێن وان ژ نك خۆ چێ دكرن.
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَلَبِثَ فِيهِمۡ أَلۡفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمۡسِينَ عَامٗا فَأَخَذَهُمُ ٱلطُّوفَانُ وَهُمۡ ظَٰلِمُونَ ﴿١٤﴾
و ب ڕاستى مه نووح بۆ ملله‌تێ وى هنارت ڤێجا ئه‌و هزار كێم پێنجى سالان د ناڤ وان دا مابوو، وى به‌رێ وان ددا ته‌وحيدێ وئه‌و ژ شركێ ددانه پاش، به‌لێ وان گوهێ خۆ نه‌دا وى، ئينا خودێ ئه‌و ب تووفانێ كوشتن، ووان ب كوفر وسه‌رداچوونا خۆ زۆردارى ل خۆ كر.