قورئانا پیرۆز › سورەتا العنكبوت › ئایەتا ٢٦
سورەتا العنكبوت · ئایەتا ٢٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ankabut
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱقۡتُلُوهُ أَوۡ حَرِّقُوهُ فَأَنجَىٰهُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلنَّارِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ﴿٢٤﴾
ڤێجا به‌رسڤا ملله‌تێ ئيبراهيمى بۆ وى ئه‌و بوو هنده‌ك ژ وان گۆته هنده‌كان: هوين وى بكوژن يان بسوژن، ڤێجا وان ئه‌و هاڤێته د ئاگرى دا، ئينا خودێ ئه‌و ژێ ڕزگاركر، وئه‌و ئاگر ل سه‌ر وى سار كر، هندى د ڕزگاركرنا ئيبراهيمى دايه ژ ئاگرى نيشان وهێجه‌ت بۆ وى ملله‌تى هه‌نه يێ باوه‌رییێ دئينت وگوهدارییێ دكه‌ت.
وَقَالَ إِنَّمَا ٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَٰنٗا مَّوَدَّةَ بَيۡنِكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ ثُمَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ يَكۡفُرُ بَعۡضُكُم بِبَعۡضٖ وَيَلۡعَنُ بَعۡضُكُم بَعۡضٗا وَمَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّـٰصِرِينَ ﴿٢٥﴾
وئيبراهيمى گۆته ملله‌تێ خۆ: ئه‌ى ملله‌تێ من هه‌ما هه‌وه ژبلی خودێ په‌رستنا هنده‌ك خوداوه‌ندێن ژ قه‌ستا كرییه، هه‌وه ئه‌و د ژينا دنيايێ دا بۆ خۆ يێن داناين وهوين ل سه‌ر ڤيانا وان دگه‌هنه ئێك، وهوين په‌رستن وخلمه‌تكارییا وان دكه‌ن، پاشى ڕۆژا قيامه‌تێ، هنده‌ك ژ هه‌و دێ خۆ ژ هنده‌كان به‌رى كه‌ن، وله‌عنه‌تان لێ كه‌ن، ودويماهییا هه‌وه هه‌مییان ئاگره، وهه‌وه پشته‌ڤانه‌ك نابت هه‌وه ژ چوونا ئاگرى خلاس بكه‌ت.
۞فَـَٔامَنَ لَهُۥ لُوطٞۘ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿٢٦﴾
ئينا لووطى باوه‌رى ب ئيبراهيمى ئينا ودويكه‌فتنا دينێ وى كر. وئيبراهيمى گۆت: هندى ئه‌زم ئه‌ز جهـ ووارێ ملله‌تێ خۆ دێ هێلم ودێ قه‌ستا عه‌ردێ پيرۆز كه‌م كو (شامه)، هندى خودێیه ئه‌وه زالێ كه‌س نه‌شێتێ، يێ كاربنه‌جهـ د ڕێڤه‌برنا خۆ دا.
وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَجَعَلۡنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلۡكِتَٰبَ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَجۡرَهُۥ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَإِنَّهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٢٧﴾
ومه ئسحاق دايێ، وپشتى وى نه‌ڤییێ وى يه‌عقووب ژى مه دايێ، ومه پێغه‌مبه‌ر وكيتاب كرنه د ناڤ دوونده‌ها وى دا، ومه خێرا وێ نه‌خۆشییا وى د ڕێكا مه دا ديتى دايێ، د دنيايێ دا ناڤ وده‌نگه‌كێ باش وعه‌ياله‌كێ چاك، وهندى ئه‌وه ئه‌و ل ئاخره‌تێ ژ چاكانه.
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ إِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٢٨﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ لووطى بكه ده‌مێ وى گۆتییه ملله‌تێ خۆ: هندى هوينن هوين وێ كرێتییێ دكه‌ن يا كه‌سێ به‌رى هه‌وه نه‌كرى.