قورئانا پیرۆز › سورەتا العنكبوت › ئایەتا ٣٢
سورەتا العنكبوت · ئایەتا ٣٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ankabut
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ ﴿٣٠﴾
وى گۆت: خودايێ من تو من ب سهر مللهتێ خرابكار بێخه ب ئينانهخوارا عهزابێ ب سهر وان دا؛ چونكى وان كرێتى يا ئینایهدهر وڕژدى يا ل سهر كرى، ئينا خودێ دوعايا وى ب جهئينا.
وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِۖ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَٰلِمِينَ ﴿٣١﴾
ودهمێ ملياكهتان خهبهرێ خۆش ب بوونا ئسحاقى، ويهعقووبێ كوڕێ وى پشتى وى بۆ ئيبراهيمى ئيناى، ملياكهتان گۆته ئيبراهيمى: هندى ئهمين ئهم خهلكێ گوندێ لووطى، كو گوندێ (سهدوومه) دێ تێبهين؛ چونكى هندى خهلكێ وى گوندينه ب بێ ئهمرییا خودێ زۆردارى ل خۆ كرییه.
قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطٗاۚ قَالُواْ نَحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَن فِيهَاۖ لَنُنَجِّيَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ ﴿٣٢﴾
ئيبراهيمى گۆته فريشتهيان: هندى لووطه يێ د ناڤ وان دا وئهو نه ژ زۆردارانه، وان گۆتێ: ئهم دزانين كانێ كى ل وێرێیه، ئهم دێ وى ومروڤێن وى ژ وێ تێبرنێ ڕزگار كهين يا كو دێ ب سهرێ گوندییێن وى دا ئێت، ژنا وى تێ نهبت ئهو ژ وانه يێن دميننه د عهزابێ دا.
وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ ﴿٣٣﴾
ودهمێ ملياكهت هاتينه نك لووطى وى پێ نهخۆش بوو؛ چونكى وى هزر دكر ئهو مرۆڤن، وئهو ب هاتنا وان خهمگين بوو؛ چونكى وى خرابییا مللهتێ خۆ دزانى، ووان گۆته وى: نهترسه مللهتێ ته نهشێن بگههنه مه، وتو ب خهم نهكهڤه كو مه گۆتییه ته ئهم دێ وان تێ بهين، هندى ئهمين ئهم دێ ته ومرۆڤێن ته ژ وێ عهزابێ ڕزگار كهين يا كو دێ ب سهر مللهتێ ته دا ئێت ژنا ته تێ نهبت، ئهو دێ ژ وان بت يێن تێ دچن ژ مللهتێ وێ.
إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ ﴿٣٤﴾
هندى ئهمين ئهم دێ عهزابهكێ ژ عهسمانى ب سهر مرۆڤێن ڤى گوندى دا ئينينه خوارێ؛ ژ بهر نهگوهدارییا وان بۆ خودێ وكرنا وان بۆ كرێتییێ.