قورئانا پیرۆز › سورەتا العنكبوت › ئایەتا ٣٥
سورەتا العنكبوت · ئایەتا ٣٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ankabut
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ ﴿٣٣﴾
وده‌مێ ملياكه‌ت هاتينه نك لووطى وى پێ نه‌خۆش بوو؛ چونكى وى هزر دكر ئه‌و مرۆڤن، وئه‌و ب هاتنا وان خه‌مگين بوو؛ چونكى وى خرابییا ملله‌تێ خۆ دزانى، ووان گۆته وى: نه‌ترسه ملله‌تێ ته نه‌شێن بگه‌هنه مه، وتو ب خه‌م نه‌كه‌ڤه كو مه گۆتییه ته ئه‌م دێ وان تێ به‌ين، هندى ئه‌مين ئه‌م دێ ته ومرۆڤێن ته ژ وێ عه‌زابێ ڕزگار كه‌ين يا كو دێ ب سه‌ر ملله‌تێ ته دا ئێت ژنا ته تێ نه‌بت، ئه‌و دێ ژ وان بت يێن تێ دچن ژ ملله‌تێ وێ.
إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ ﴿٣٤﴾
هندى ئه‌مين ئه‌م دێ عه‌زابه‌كێ ژ عه‌سمانى ب سه‌ر مرۆڤێن ڤى گوندى دا ئينينه خوارێ؛ ژ به‌ر نه‌گوهدارییا وان بۆ خودێ وكرنا وان بۆ كرێتییێ.
وَلَقَد تَّرَكۡنَا مِنۡهَآ ءَايَةَۢ بَيِّنَةٗ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ ﴿٣٥﴾
و ب ڕاستى مه هنده‌ك شوينوارێن ئاشكه‌را ژ وارێ ملله‌تێ لووطى هێلان عيبره‌ت بۆ ملله‌ته‌كێ فام بكه‌ت، ومفایى ژێ وه‌ربگرت.
وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبٗا فَقَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱرۡجُواْ ٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ ﴿٣٦﴾
ومه بۆ خه‌لكێ (مه‌ديه‌نێ) برايێ وان شوعه‌يب هنارت، ئينا وى گۆته وان: ئه‌ى ملله‌تێ من په‌رستنا خودێ ب تنێ بكه‌ن، هه‌وه ژ وى پێڤه‌تر چو خودا نينن، وهوين ب په‌رستنا خودايێ خۆ هيڤییا ڕۆژا دويماهییێ بكه‌ن، وزێده خرابكارییێ وگونه‌هان د عه‌ردى دا نه‌كه‌ن، به‌لێ تۆبه بكه‌ن و ل خودايێ خۆ بزڤڕن.
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ ﴿٣٧﴾
ئينا خه‌لكێ (مه‌ديه‌نێ) شوعه‌يب د وى تشتى دا يێ وى ژ خودێ گه‌هاندییه وان دره‌وين ده‌رێخست، ئينا ڤه‌له‌رزينه‌كا دژوار ئه‌و گرتن، ڤێجا ئه‌و د خانییێن خۆ ڤه كه‌فتن وچوون.