قورئانا پیرۆز › سورەتا العنكبوت › ئایەتا ٤١
سورەتا العنكبوت · ئایەتا ٤١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ankabut
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَقَٰرُونَ وَفِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا كَانُواْ سَٰبِقِينَ ﴿٣٩﴾
ومه قاروون وفيرعه‌ون وهامان تێبرن، و ب ڕاستى مووسا ب ده‌ليلێن ئاشكه‌را بۆ وان هه‌مییان هاتبوو، ڤێجا وان خۆ ل عه‌ردى مه‌زن كر، وخۆ گه‌له‌ك ديت، وئه‌و نه ئه‌و بوون يێن ژ ده‌ست مه ده‌ركه‌ڤن، به‌لكى ئه‌م دخودان شيان بووين ل سه‌ر وان.
فَكُلًّا أَخَذۡنَا بِذَنۢبِهِۦۖ فَمِنۡهُم مَّنۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِ حَاصِبٗا وَمِنۡهُم مَّنۡ أَخَذَتۡهُ ٱلصَّيۡحَةُ وَمِنۡهُم مَّنۡ خَسَفۡنَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ وَمِنۡهُم مَّنۡ أَغۡرَقۡنَاۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ ﴿٤٠﴾
ڤێجا هه‌ر ئێك ژ ئه‌وێن هه يێن مه به‌حسێ وان كرى ژ به‌ر گونه‌ها وى مه گرت: ڤێجا ژ وان هه‌بوو يێ مه هنده‌ك به‌رێن ژ ته‌قنا هشككرى ب سه‌ردا به‌رداين، وئه‌ڤه ملله‌تێ لووطى بوون، و ژ وان هه‌بوو يێ قێڕى ب سه‌ر دا هاتى، وئه‌ڤه ملله‌تێ صالحى وشوعه‌يبى بوون، و ژ وان هه‌بوو يێ مه د عه‌ردى دا برییه خوارێ وه‌كى قاروونى، و ژ وان هه‌بوو يێ مه خه‌ندقاندى، وئه‌و ملله‌تێ نووحى وفيرعه‌ون وملله‌تێ وى بوو، ونه‌بوويه كو خودێ ڤان ب گونه‌ها هنده‌كێن دى بگرت، ڤێجا زۆردارییێ ل وان بكه‌ت وبێ گونه‌هـ وان تێ ببه‌ت، به‌لێ وان ب خۆ زۆردارى ل خۆ دكر كو د قه‌نجییێن خودێ دا بوون وپه‌رستنا هنده‌كێن دى دكر.
مَثَلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡلِيَآءَ كَمَثَلِ ٱلۡعَنكَبُوتِ ٱتَّخَذَتۡ بَيۡتٗاۖ وَإِنَّ أَوۡهَنَ ٱلۡبُيُوتِ لَبَيۡتُ ٱلۡعَنكَبُوتِۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ﴿٤١﴾
مه‌ته‌لا وان يێن ژبلی خودێ صه‌نه‌م بۆ خۆ كرينه دۆست وسه‌ركار وهيڤى خواستى كو ئه‌و وان ب سه‌ربێخن، وه‌كى مه‌ته‌لا ته‌ڤنپيركێیه ئه‌وا ماله‌ك بۆ خۆ داناى دا پێ بێته پاراستن، به‌لێ وێ مالێ ل ده‌مێ ته‌نگاڤییێ چو مفا نه‌گه‌هاندێ، ڤێجا ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه ژى دوه‌سانه دۆست وسه‌ركارێن وان يێن كو وان ژبلی خودێ بۆ خۆ داناين چو مفا نه‌گه‌هانده وان، ومالا ته‌ڤنپيركێ لاوازترين ماله، ئه‌گه‌ر وان ئه‌ڤه زانيبا وان ئه‌و بۆ خۆ نه دكرنه سه‌ركار؛ چونكى نه ئه‌و مفاى دگه‌هينن ونه‌زيانێ.
إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ مِن شَيۡءٖۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿٤٢﴾
هندى خودێیه دزانت كانێ ئه‌و چ شريكان بۆ وى ددانن، و ب ڕاستى ئه‌و چو نينن، به‌لكى هه‌ما ئه‌و هنده‌ك ناڤن وان ل سه‌ر داناين، نه چو مفاى دگه‌هينن ونه چو زيانێ. وئه‌و د تۆلڤه‌كرنا خۆ دا ژ وى يێ كوفرێ ب وى بكه‌ت يێ زاله، و د ڕێڤه‌برن وكارێ خۆ دا يێ كاربنه‌جهـه.
وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِۖ وَمَا يَعۡقِلُهَآ إِلَّا ٱلۡعَٰلِمُونَ ﴿٤٣﴾
وئه‌ڤان مه‌ته‌لان ئه‌م بۆ مرۆڤان دئينين؛ دا ئه‌و مفایى بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن وژێ فێر ببن، و ژ زانايان پێڤه‌تر كه‌س تێ ناگه‌هت.