قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٣٨
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٣٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ ﴿١٣٦﴾
ڤێجا گاڤا ئه‌و ده‌م هاتى يێ بۆ تێبرنا وان هاتییه ده‌سنيشانكرن، مه تۆل ل وان ڤه‌كر، وغه‌زه‌ب داڕێته سه‌ر وان، ومه ئه‌و د ده‌ريايێ دا خه‌ندقاندن؛ ژ به‌ر دره‌وكرنا وان ب وان ئايه‌تێن ل سه‌ر ده‌ستێ مووساى په‌يدا بووين، وئه‌و ژ ڤان موعجزه‌يان دبێ ئاگه‌هـ بوون.
وَأَوۡرَثۡنَا ٱلۡقَوۡمَ ٱلَّذِينَ كَانُواْ يُسۡتَضۡعَفُونَ مَشَٰرِقَ ٱلۡأَرۡضِ وَمَغَٰرِبَهَا ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۖ وَتَمَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلۡحُسۡنَىٰ عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُواْۖ وَدَمَّرۡنَا مَا كَانَ يَصۡنَعُ فِرۡعَوۡنُ وَقَوۡمُهُۥ وَمَا كَانُواْ يَعۡرِشُونَ ﴿١٣٧﴾
وئه‌و ئسرائيلییێن ب خزمه‌تكارییێ دهاتنه ڕه‌زيلكرن، مه ل ڕۆژهه‌لات وڕۆژئاڤايا عه‌ردى (كو وه‌لاتێ شامێیه) كرنه جێگر، ل وى عه‌ردێ مه به‌ره‌كه‌ت كرییه تێدا، كو ڕويبار وفێقى وده‌رامه‌تێ وێ مشه‌كرى، وپه‌يڤا خودايێ ته يا باش ل سه‌ر ئسرائيلیان پێكهات كو وان ل عه‌ردى بكه‌ته خودان ده‌سهه‌لات؛ ژ به‌ر صه‌بركێشانا وان ل سه‌ر نه‌خۆشییا ژ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى گه‌هشتییێ، وهه‌ر تشته‌كێ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى چێ كرى، وتشتێ وان ئاڤا كرى ژ ئاڤاهى وڕه‌ز وبیستانان مه خرابكرن وپه‌لخاندن.
وَجَٰوَزۡنَا بِبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱلۡبَحۡرَ فَأَتَوۡاْ عَلَىٰ قَوۡمٖ يَعۡكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصۡنَامٖ لَّهُمۡۚ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱجۡعَل لَّنَآ إِلَٰهٗا كَمَا لَهُمۡ ءَالِهَةٞۚ قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ تَجۡهَلُونَ ﴿١٣٨﴾
ومه ئسرائيلى ژ ده‌ريايێ ده‌رباس كرن، ئينا ئه‌و د به‌ر ملله‌ته‌كى ڕا بۆرين وان صه‌نه‌م دپه‌رێسين وئه‌و ل سه‌ر ڤێ چه‌ندێ دبه‌رده‌وام بوون، ئسرائيلیان گۆت: ئه‌ى مووسا بۆ مه ژى صه‌نه‌مه‌كى چێكه دا بۆ خۆ بكه‌ينه خوداوه‌ند، وه‌كى كا چاوا ڤى ملله‌تى هنده‌ك صه‌نه‌م هه‌نه عيباده‌تى بۆ دكه‌ن، مووساى گۆته وان: ئه‌ى ملله‌تۆ هندى هوينن هوين مه‌زنییا خودێ نزانن، وهوين نزانن كو په‌رستن ب تنێ بۆ خودێیه.
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٞ مَّا هُمۡ فِيهِ وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٣٩﴾
هندى ئه‌ڤه‌نه يێن ل دۆر ڤان صه‌نه‌مان، ئه‌و وشركا ئه‌و دكه‌ن دێ پويچ بت، وهندى ئه‌و كاره يێ ئه‌و دكه‌ن كو په‌رستنا وان صه‌نه‌مانه يێن كو عه‌زابا خودێ ژ وان پاشڤه نابه‌ن ئه‌گه‌ر ب سه‌ر وان دا هات، كاره‌كێ پويچ وخراب بوويه.
قَالَ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ أَبۡغِيكُمۡ إِلَٰهٗا وَهُوَ فَضَّلَكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٤٠﴾
مووساى گۆته ملله‌تێ خۆ: ئه‌رێ ژ بلى خودێ ما ئه‌ز دێ داخوازا خودایه‌كێ دى بۆ هه‌وه كه‌م كو هوين وى بپه‌رێسن، وخودێیه يێ هوين ئافراندين، ووى هوين ب سه‌ر هه‌مى خه‌لكێ ده‌مێ هه‌وه ئێخستينه ب هلبژارتنا گه‌له‌ك پێغه‌مبه‌ران ژ ناڤ هه‌وه، وتێبرنا دوژمنێ هه‌وه، و ب دانا ئايه‌تێن تايبه‌ت بۆ هه‌وه؟