قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٧٨
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٧٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَوۡ شِئۡنَا لَرَفَعۡنَٰهُ بِهَا وَلَٰكِنَّهُۥٓ أَخۡلَدَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُۚ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ ٱلۡكَلۡبِ إِن تَحۡمِلۡ عَلَيۡهِ يَلۡهَثۡ أَوۡ تَتۡرُكۡهُ يَلۡهَثۚ ذَّـٰلِكَ مَثَلُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَاۚ فَٱقۡصُصِ ٱلۡقَصَصَ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ ﴿١٧٦﴾
وئه‌گه‌ر مه ڤيابا كو بهايێ وى بلندكه‌ين ژ به‌ر وان ئايه‌تێن مه داينێ ئه‌م دا وه كه‌ين، به‌لێ وى ده‌ست دا دنيايێ ودويكه‌فتنا دلچوونێن خۆ كر، وگوهدارییا خودێ نه‌كر. ڤێجا مه‌ته‌لا ڤى زه‌لامى وه‌كى مه‌ته‌لا صه‌يه، ئه‌گه‌ر تو ڕاهێلییێ يان بهێلى هه‌ر دێ حلكه‌حلكێ كه‌ت، ڤێجا ئه‌وێ خۆ ژ ئايه‌تێن خودێ ڤه‌كرى ژى يێ وه‌سايه دێ هه‌ر ل سه‌ر كوفرا خۆ مينت چ تو خۆ پێڤه بوه‌ستينى يان ژى بهێلى، ئه‌ڤ سالۆخه‌ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- سالۆخه‌تێ وى ملله‌تییه يێ به‌رى تو بۆ بێیه هنارتن ئه‌و دبه‌رزه بوون، ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- سه‌رهاتییێن ملله‌تێن به‌رێ ڤه‌گێڕه، چونكى د ڤه‌گێڕانا وان دا موعجزه‌یه‌كا مه‌زن هه‌يه؛ دا به‌لكى ملله‌تێ ته هزرا خۆ د وێ چه‌ندێ دا بكه‌ن، وباوه‌رییێ ب وێ بینن یا تو بۆ پێ هاتى.
سَآءَ مَثَلًا ٱلۡقَوۡمُ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَأَنفُسَهُمۡ كَانُواْ يَظۡلِمُونَ ﴿١٧٧﴾
پيسه مه‌ته‌له مه‌ته‌لا وى ملله‌تى يێ دره‌و ب ئايه‌ت وده‌ليلێن خودێ كرى، و ژ به‌ر دره‌وپێكرنا وان ب ڤان هێجه‌ت وده‌ليلان، وان زۆردارى ل خۆ دكر.
مَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِيۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ ﴿١٧٨﴾
هه‌چییێ خودێ به‌رێ وى بده‌ته باوه‌رى وگوهدارییا خۆ ئه‌و ئه‌وه يێ سه‌رڕاست، وهه‌چییێ ئه‌و شه‌رمزار بكه‌ت وته‌وفيقا وى نه‌ده‌ت ئه‌و ئه‌وه تێچوويێ زيانكار، مه‌عنا هيدايه‌ت وسه‌ردابرن ژ خودێ ب تنێیه.
وَلَقَدۡ ذَرَأۡنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ لَهُمۡ قُلُوبٞ لَّا يَفۡقَهُونَ بِهَا وَلَهُمۡ أَعۡيُنٞ لَّا يُبۡصِرُونَ بِهَا وَلَهُمۡ ءَاذَانٞ لَّا يَسۡمَعُونَ بِهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡغَٰفِلُونَ ﴿١٧٩﴾
و ب ڕاستى مه گه‌له‌ك ژ ئه‌جنه ومرۆڤان بۆ وى ئاگرى چێكرينه یێ خودێ ل ئاخره‌تێ وى پێ عه‌زاب دده‌ت یێ هه‌ژى عه‌زابێ بت، وان هنده‌ك دل هه‌نه ئه‌و پێ تێ ناگه‌هن، له‌و ئه‌و هیڤییا خێرێ ناكه‌ن و ژ عه‌زابێ ناترسن، ووان هنده‌ك چاڤ هه‌نه ئه‌و ئايه‌ت وده‌ليلێن خودێ پێ نابينن، ووان هنده‌ك گوهـ هه‌نه ئه‌و گوهدارییا ئايه‌تێن كيتابا خودێ پێ ناكه‌ن، ئه‌وێن هه وه‌كى وان حه‌يوانانه يێن د وێ ئاخفتنێ نه‌گه‌هن یا بۆ وان دئێته گۆتن، ووى تشتى نانیاسن یێ ئه‌و دبینن، و ب دلێن خۆ جوداهییێ نائێخنه ناڤبه‌را باشى وخرابییێ، به‌لكى ئه‌و ژ وان حه‌يوانان به‌رزه‌ترن ژى؛ چونكى حه‌یوان وى تشتى دزانن یێ مفا وزیانا وان تێدا، و ب دویڤ شڤانێ خۆ دكه‌ڤن، وئه‌ڤه د وه‌سا نینن، ئه‌و ژ باوه‌رییا ب خودێ وگوهدارییا وى د بێ ئاگه‌هن.
وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ وَذَرُواْ ٱلَّذِينَ يُلۡحِدُونَ فِيٓ أَسۡمَـٰٓئِهِۦۚ سَيُجۡزَوۡنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٨٠﴾
وبۆ خودێ ئه‌و باشناڤ هه‌نه، يێن مه‌زنییا وى دگه‌هينن، وهه‌مى ناڤێن وى دباشن، ڤێجا تشتێ هه‌وه بڤێت هوين ب ناڤێن وى داخوازێ ژێ بكه‌ن، ووان بهێلن يێن گوهۆڕينێ دئێخنه ناڤێن وى، ب زێده‌یى یان كێمكرن یان گوهۆڕینێ، وه‌كى كو وان ناڤان بداننه سه‌ر هنده‌كێن نه ژ هه‌ژى، كا چاوا كافران ئه‌و ددانانه سه‌ر صه‌نه‌مێن خۆ، یان مه‌عنایه‌كا وه‌سا لێ بده‌ن یا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى نه‌گۆتى، ئه‌و ب وى كارێ خراب دێ ئێنه جزادان يێ وان د دنيايێ دا دكر ژ كوفر ونه‌باوه‌رى ئینانا ب ناڤێن وى، ودره‌وین درێخستنا پێغه‌مبه‌رێ وى.