قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ١٨١
سورەتا الأعراف · ئایەتا ١٨١ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ ذَرَأۡنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ لَهُمۡ قُلُوبٞ لَّا يَفۡقَهُونَ بِهَا وَلَهُمۡ أَعۡيُنٞ لَّا يُبۡصِرُونَ بِهَا وَلَهُمۡ ءَاذَانٞ لَّا يَسۡمَعُونَ بِهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡغَٰفِلُونَ ﴿١٧٩﴾
و ب ڕاستى مه گهلهك ژ ئهجنه ومرۆڤان بۆ وى ئاگرى چێكرينه یێ خودێ ل ئاخرهتێ وى پێ عهزاب ددهت یێ ههژى عهزابێ بت، وان هندهك دل ههنه ئهو پێ تێ ناگههن، لهو ئهو هیڤییا خێرێ ناكهن و ژ عهزابێ ناترسن، ووان هندهك چاڤ ههنه ئهو ئايهت ودهليلێن خودێ پێ نابينن، ووان هندهك گوهـ ههنه ئهو گوهدارییا ئايهتێن كيتابا خودێ پێ ناكهن، ئهوێن هه وهكى وان حهيوانانه يێن د وێ ئاخفتنێ نهگههن یا بۆ وان دئێته گۆتن، ووى تشتى نانیاسن یێ ئهو دبینن، و ب دلێن خۆ جوداهییێ نائێخنه ناڤبهرا باشى وخرابییێ، بهلكى ئهو ژ وان حهيوانان بهرزهترن ژى؛ چونكى حهیوان وى تشتى دزانن یێ مفا وزیانا وان تێدا، و ب دویڤ شڤانێ خۆ دكهڤن، وئهڤه د وهسا نینن، ئهو ژ باوهرییا ب خودێ وگوهدارییا وى د بێ ئاگههن.
وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ وَذَرُواْ ٱلَّذِينَ يُلۡحِدُونَ فِيٓ أَسۡمَـٰٓئِهِۦۚ سَيُجۡزَوۡنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿١٨٠﴾
وبۆ خودێ ئهو باشناڤ ههنه، يێن مهزنییا وى دگههينن، وههمى ناڤێن وى دباشن، ڤێجا تشتێ ههوه بڤێت هوين ب ناڤێن وى داخوازێ ژێ بكهن، ووان بهێلن يێن گوهۆڕينێ دئێخنه ناڤێن وى، ب زێدهیى یان كێمكرن یان گوهۆڕینێ، وهكى كو وان ناڤان بداننه سهر هندهكێن نه ژ ههژى، كا چاوا كافران ئهو ددانانه سهر صهنهمێن خۆ، یان مهعنایهكا وهسا لێ بدهن یا خودێ وپێغهمبهرێ وى نهگۆتى، ئهو ب وى كارێ خراب دێ ئێنه جزادان يێ وان د دنيايێ دا دكر ژ كوفر ونهباوهرى ئینانا ب ناڤێن وى، ودرهوین درێخستنا پێغهمبهرێ وى.
وَمِمَّنۡ خَلَقۡنَآ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ ﴿١٨١﴾
و ژ وان يێن مه ئافراندين كۆمهكا باش ههيه ب حهقییێ دئێنه سهر ڕێ وبهرێ مرۆڤان ژى ددهنێ، وكارى پێ د ناڤبهرا مرۆڤان دا دكهن، وئهڤه ڕێبهرێن سهرڕاستن يێن خودێ ب باوهرییێ وكارێ چاك قهنجى د گهل كرى.
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿١٨٢﴾
وئهوێن درهو ب ئايهتێن مه كرى، ئهم دێ دهرگههێن ڕزقى وڕێكێن ژيارێ د دنیایێ دا ل بهر وان ڤهكهين؛ وهك دويڤبهردان بۆ وان دا كو ئهو ب وى تشتى بێنه خاپاندن يێ د دهستێن وان دا ههى، ودا ئهو هزر بكهن كو ئهو يێن ل سهر ڕێكهكا دورست، پاشى ژ نشكهكێ ڤه ئهم دێ وان ب ڕێكهكا ئهو پێ نهزانن عهزاب دهين، وئهڤه جزایهكه ژ خودێ بۆ وان.
وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ ﴿١٨٣﴾
وئهز دێ ل دويڤ وان بهردهم حهتا ئهو هزر بكهن كو ئێدى ئهو نائێنه جزادان، ڤێجا دا ئهو زێدهتر كافر ببن و د سهر دا بچن. هندى ل دويڤبهردانا منه يا موكمه، یهعنى: يا ب هێز ودژواره ب چو ڕێكان ئهو نائێته پاشڤهبرن.