قورئانا پیرۆز › سورەتا الأعراف › ئایەتا ٢٤
سورەتا الأعراف · ئایەتا ٢٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-A'raf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِينٞ ﴿٢٢﴾
ئينا وى ئه‌و هه‌ردو خڕاندن ودسه‌ردابرن، ووان ژ وێ دارێ خوار يا خودێ ئه‌و ژێ پاشڤه‌برین، وده‌مێ وان ژێ خوارى عه‌وره‌تێ وان ل به‌ر وان ئاشكه‌را بوو، وئه‌و تشتێ خودێ ئه‌و به‌رى هنگى پێ ستاره‌كرين نه‌ما، ڤێجا وان ده‌ست دايێ به‌لگێن به‌حه‌شتێ دانه به‌ر خۆ، وخودايێ وان گازى وان كر: ئه‌رێ ما من هوين ژ خوارنا وێ دارێ نه دابوونه پاش، ومن نه‌گۆتبوو هه‌وه: هندى شه‌يتانه دوژمنه‌كێ ئاشكه‌رايه بۆ هه‌وه؟ و ژ ڤێ ئايه‌تێ ديار دبت كو دياركرنا عه‌وره‌تى كاره‌كێ مه‌زنه، وتشته‌كێ كرێته.
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ ﴿٢٣﴾
ئاده‌مى وحه‌ووايێ گۆت: خودايێ مه ب خوارنا ژ دارێ مه زۆردارى ل خۆ كر، وئه‌گه‌ر تو ل مه نه‌بۆرى ودلۆڤانییێ ب مه نه‌به‌ى مسوگه‌ر ئه‌م دێ ژ وان بين يێن بار وپشكێن خۆ ل دنيايێ وئاخره‌تێ به‌رزه‌كرين. وئه‌ڤه ئه‌و په‌یڤ بوون یێن ئاده‌مى ژ خودێ وه‌رگرتین ودوعا بۆ خۆ پێ كرین حه‌تا خودێ ئه‌و عه‌فیكرى.
قَالَ ٱهۡبِطُواْ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ وَلَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُسۡتَقَرّٞ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٖ ﴿٢٤﴾
خودايێ مه‌زن گۆته ئاده‌مى وحه‌ووايێ وئبليسى: هوين ژ عه‌سمانى به‌ر ب عه‌ردى ڤه هه‌ڕنه خوارێ، وهنده‌ك ژ هه‌وه بۆ هنده‌كان دێ بنه دوژمن، وجهه‌ك بۆ هه‌وه ل عه‌ردى هه‌يه هوين لێ ئاكنجى ببن وحه‌تا دمرن خۆشییێ لێ ببه‌ن.
قَالَ فِيهَا تَحۡيَوۡنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنۡهَا تُخۡرَجُونَ ﴿٢٥﴾
خودێ گۆته ئاده‌مى وحه‌ووايێ ودوونده‌ها وان: ژينا هه‌وه دێ ل وێرێ بت، یه‌عنى: ژينا خۆ يا دنيايێ هوين ل عه‌ردى دێ بۆرينن، ومرنا هه‌وه ژى دێ ل وێرێ بت، وخودايێ هه‌وه هه‌ر ژ وێرێ دێ هه‌وه ڕاكه‌ته‌ڤه، وبۆ ڕۆژا قيامه‌تێ كۆم كه‌ت.
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ قَدۡ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمۡ لِبَاسٗا يُوَٰرِي سَوۡءَٰتِكُمۡ وَرِيشٗاۖ وَلِبَاسُ ٱلتَّقۡوَىٰ ذَٰلِكَ خَيۡرٞۚ ذَٰلِكَ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ ﴿٢٦﴾
ئه‌ى دوونده‌ها ئاده‌مى ب ڕاستى مه جلكه‌كێ دايه هه‌وه عه‌وره‌تێ هه‌وه ڤه‌شێرت، كو جلكێ فه‌ره، وجلكه‌ك بۆ جوانییێ وخه‌ملاندنێ مه يێ دايه هه‌وه، وئه‌ڤه يێ خۆشى پێ برنێیه. وجلكێ ته‌قوایا خودێ كو هوين پێگيرییا ب فه‌رمانێن وى بكه‌ن باشترين جلكه بۆ خودان باوه‌رى. ئه‌وا هه يا خودێ منه‌ت پێ ل هه‌وه كرى ژ نيشانێن خوداينى وته‌وحيد وقه‌نجى ودلۆڤانییا وییه ب به‌نییێن وى؛ وئه‌و بۆ هندێیه دا به‌لكى هوين بيرا خۆ ل ڤان قه‌نجییان بينن، وسوپاسییا خودێ سه‌را بكه‌ن. و د ڤێ چه‌ندێ دا دياركرنا وێ قه‌نجییێ هه‌يه يا خودێ منه‌ت پێ ل به‌نییێن خۆ كرى.