قورئانا پیرۆز › سورەتا البلد › ئایەتا ٦
سورەتا البلد · ئایەتا ٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Balad
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿٤﴾
ب ڕاستى مه مرۆڤ ئافراند ئه‌و نه‌خۆشى وزه‌حمه‌تێ د دنيايێ دا دبه‌ت.
أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿٥﴾
ئه‌رێ ژ به‌ر وى مالێ وى كۆم كرى ئه‌و هزر دكه‌ت كو خودێ نه‌شێتێ؟
يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿٦﴾
ب مه‌دحه‌ڤه دبێژت: من گه‌له‌ك مال يێ خه‌رج كرى.
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾
ئه‌رێ ئه‌و هزر دكه‌ت كو د ڤى حالی دا خودێ ئه‌و نه‌ديتییه، وحسێبێ د گه‌ل وى ناكه‌ت؟
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿٨﴾
ئه‌رێ ما مه دو چاڤ نه‌داينه وى ئه‌و پێ دبينت.