قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١٠٩
سورەتا البقرة · ئایەتا ١٠٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٍ ﴿١٠٧﴾
ئه‌رێ ما ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وئوممه‌تا ته نه‌زانییه كو هندى خودێیه خودانێ عه‌رد وعه‌سمانانه، وئه‌و وان ب ڕێڤه دبه‌ت؟ تشتێ وى بڤێت ئه‌و دكه‌ت، وئه‌و حوكمى ب وێ دكه‌ت يا وى دڤێت، وچاوا وى بڤێت ئه‌و وه‌سا فه‌رمانێ ل به‌نییێن خۆ دكه‌ت، ویا ل سه‌ر وان ئه‌وه ئه‌و گوهـ بده‌نه فه‌رمانا وى ووێ قه‌بويل بكه‌ن. وئه‌وێ گوهدارییێ نه‌كه‌ت بلا بزانت كو ژبلى خودێ كه‌سه‌ك نينه سه‌ركارییا وان بكه‌ت، يان وان ژ عه‌زابا خودێ بپارێزت.
أَمۡ تُرِيدُونَ أَن تَسۡـَٔلُواْ رَسُولَكُمۡ كَمَا سُئِلَ مُوسَىٰ مِن قَبۡلُۗ وَمَن يَتَبَدَّلِ ٱلۡكُفۡرَ بِٱلۡإِيمَٰنِ فَقَدۡ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿١٠٨﴾
يان ما هه‌وه -گه‌لى مرۆڤان- ژ ڕكدارى وخۆمه‌زنكرن دڤێت پسيارا هنده‌ك تشتان ژ پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بكه‌ن، وه‌كى پسيارا هنده‌ك تشتێن وه‌كى وان ژ مووساى هاتییه‌كرن؟ وهوین بزانن كو هه‌چییێ كافرییێ هلبژێرت وباوه‌رییێ بهێلت ئه‌و ژ ڕێكا خودێ يا ڕاست ده‌ركه‌فت وبه‌ر ب نه‌زانين وسه‌رداچوونێ ڤه چوو.
وَدَّ كَثِيرٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَوۡ يَرُدُّونَكُم مِّنۢ بَعۡدِ إِيمَٰنِكُمۡ كُفَّارًا حَسَدٗا مِّنۡ عِندِ أَنفُسِهِم مِّنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلۡحَقُّۖ فَٱعۡفُواْ وَٱصۡفَحُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦٓۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿١٠٩﴾
گه‌له‌كان ژ خودانێن كيتابێ دخواست كو پشتى باوه‌رى ئينانا هه‌وه هه‌وه ل كوفرێ ڤه‌گه‌ڕينن، كا چاوا هه‌وه به‌رێ صه‌نه‌م دپه‌ڕێسين؛ ژ به‌ر وێ كينا دلێن وان تژى كرى پشتى ڕاستییا پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌ممه‌دى د وى تشتى دا يێ ئه‌و پێ هاتى بۆ وان ئاشكه‌را بووى، ڤێجا هوين وان عه‌فى بكه‌ن و ل نه‌زانينا وان ببۆرن، حه‌تا خودێ فه‌رمانێ ب كرنا شه‌ڕێ وان دده‌ت (وه‌كى داى ووه‌سا چێبووى)، وئه‌و سه‌را كريارێن وان يێن خراب دێ وان جزا ده‌ت. هندى خودێیه ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ خودان شيانه چو تشت وى بێزار ناكه‌ن.
وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَمَا تُقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَيۡرٖ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ ﴿١١٠﴾
وهوين -گه‌لى خودان باوه‌ران- ب كرنا نڤێژێ ب ڕه‌نگێ وێ يێ دورست ڕاببن، وزه‌كاتا هاتییه فه‌ركرن بده‌ن. وبزانن كو هه‌ر خێره‌كا هوين بۆ خۆ پێشكێش بكه‌ن هوين ل ئاخره‌تێ خێرا وێ ل نك خودێ دێ بينن. هندى ئه‌وه ئه‌و ب هه‌مى كريارێن هه‌وه يێ بينه‌ره، ودێ هه‌وه سه‌را وان جزا ده‌ت.
وَقَالُواْ لَن يَدۡخُلَ ٱلۡجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوۡ نَصَٰرَىٰۗ تِلۡكَ أَمَانِيُّهُمۡۗ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿١١١﴾
جوهى وفه‌لان هزر دكر كو به‌حه‌شت ب تنێ يا وانه وژبلى وان كه‌سێ دى ناچتێ، ئه‌و هزرا وان يا خرابه. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: كانێ هوين ده‌ليلێ خۆ ل سه‌ر ڕاستییا گۆتنا خۆ بينن ئه‌گه‌ر هوين د گۆتنا خۆ دا دڕاستگۆنه.