قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١١٦
سورەتا البقرة · ئایەتا ١١٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ أَن يُذۡكَرَ فِيهَا ٱسۡمُهُۥ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمۡ أَن يَدۡخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَۚ لَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا خِزۡيٞ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٞ ﴿١١٤﴾
كه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ نه‌هێلت به‌حسێ خودێ ب كرنا نڤێژێ، وخواندنا قورئانێ د مزگه‌فتان دا بێته‌كرن ، و ب مجدى لێ بگه‌ڕيێت دا وان ب هه‌ڕفاندنێ يان ده‌رگه‌هگرتنێ خراب بكه‌ت، يان موسلمانان ژێ مه‌نعه‌كه‌ت. ئه‌و زۆردارێن هه بۆ وان نه‌بوويه كو بێ ترسا ژ جزادانێ ئه‌و بێنه د مزگه‌فتان ڤه، ژ به‌ر وێ چه‌ندێ ڕه‌زيلى وشه‌رمزارى ل دنيايێ، وعه‌زابه‌كا دژوار ل ئاخره‌تێ بۆ وان هه‌يه.
وَلِلَّهِ ٱلۡمَشۡرِقُ وَٱلۡمَغۡرِبُۚ فَأَيۡنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجۡهُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ وَٰسِعٌ عَلِيمٞ ﴿١١٥﴾
ولايێ ڕۆژهه‌لاتێ ويێ ڕۆژئاڤايێ ويێ د ناڤبه‌رێ دا يێ خودێیه، ئه‌و خودانێ هه‌مى عه‌ردییه. ڤێجا هه‌ر لايه‌كێ هوين ب فه‌رمانا خودێ د نڤێژێ دا به‌رێ خۆ بده‌نێ هه‌وه مه‌خسه‌د كنارێ ویيه، وهوين ژ ملكێ وى وگوهدارییا وى ده‌رنه‌كه‌فتينه. هندى خودێیه دلۆڤانییه‌كا به‌رفره‌هـ بۆ به‌نییێن خۆ هه‌يه، وئه‌و يێ پڕزانايه ب كريارێن وان، تشته‌ك ژێ ل به‌ر وى به‌رزه نابت.
وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدٗاۗ سُبۡحَٰنَهُۥۖ بَل لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ كُلّٞ لَّهُۥ قَٰنِتُونَ ﴿١١٦﴾
وجوهى وفه‌له وبوتپه‌ڕێسان گۆت: خودێ زارۆيه‌ك بۆ خۆ گرتییه، خودێ ژ ڤێ گۆتنا خراب يێ پاك بت، به‌لكى هه‌ر ئێكێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى ملك وبه‌نییێ وییه، وئه‌و هه‌مى ل به‌ر وى دچه‌مياينه، و ل ژێر فه‌رمانا وينه.
بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿١١٧﴾
وخودێیه داهێنه‌رێ عه‌سمانان وعه‌ردى، وئه‌گه‌ر وى كاره‌ك پێك ئينا وحه‌زكر كو ئه‌و هه‌بت، هه‌ما ئه‌و دبێژتێ: ببه، ڤێجا ئه‌و دبت.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ لَوۡلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوۡ تَأۡتِينَآ ءَايَةٞۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّثۡلَ قَوۡلِهِمۡۘ تَشَٰبَهَتۡ قُلُوبُهُمۡۗ قَدۡ بَيَّنَّا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يُوقِنُونَ ﴿١١٨﴾
وئه‌وێن نه‌زان ژ خودانێن كيتابێ ويێن دى ژى ژ ڕكدارى گۆته پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن: بلا خودێ ئێكسه‌ر د گه‌ل مه باخڤت وبێژت كو تو پێغه‌مبه‌رێ وییى، يان نيشانه‌كا ئاشكه‌را ژ لايێ خودێ ڤه بلا بۆ مه بێت كو تو يێ ڕاستگۆيى. ووه‌كى ڤێ گۆتنێ ئوممه‌تێن به‌رێ ژى ژ ڕكدارى وخۆمه‌زنكرن ڤه گۆتبوو پێغه‌مبه‌رێن خۆ؛ ژ به‌ر وه‌كهه‌ڤییا دلێن وان يێن پێشییێ ويێن پاشییێ د كوفر وسه‌رداچوونێ دا، مه ئايه‌ت بۆ وان ئاشكه‌راكرينه یێن باوه‌رییه‌كا باوه‌رى ئیناى، چونكى وان باوه‌رى ب خودێ ئینایه، ودویكه‌فتنا شریعه‌تێ وى كرییه.