قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١١٩
سورەتا البقرة · ئایەتا ١١٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿١١٧﴾
وخودێیه داهێنه‌رێ عه‌سمانان وعه‌ردى، وئه‌گه‌ر وى كاره‌ك پێك ئينا وحه‌زكر كو ئه‌و هه‌بت، هه‌ما ئه‌و دبێژتێ: ببه، ڤێجا ئه‌و دبت.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ لَوۡلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوۡ تَأۡتِينَآ ءَايَةٞۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّثۡلَ قَوۡلِهِمۡۘ تَشَٰبَهَتۡ قُلُوبُهُمۡۗ قَدۡ بَيَّنَّا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يُوقِنُونَ ﴿١١٨﴾
وئه‌وێن نه‌زان ژ خودانێن كيتابێ ويێن دى ژى ژ ڕكدارى گۆته پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن: بلا خودێ ئێكسه‌ر د گه‌ل مه باخڤت وبێژت كو تو پێغه‌مبه‌رێ وییى، يان نيشانه‌كا ئاشكه‌را ژ لايێ خودێ ڤه بلا بۆ مه بێت كو تو يێ ڕاستگۆيى. ووه‌كى ڤێ گۆتنێ ئوممه‌تێن به‌رێ ژى ژ ڕكدارى وخۆمه‌زنكرن ڤه گۆتبوو پێغه‌مبه‌رێن خۆ؛ ژ به‌ر وه‌كهه‌ڤییا دلێن وان يێن پێشییێ ويێن پاشییێ د كوفر وسه‌رداچوونێ دا، مه ئايه‌ت بۆ وان ئاشكه‌راكرينه یێن باوه‌رییه‌كا باوه‌رى ئیناى، چونكى وان باوه‌رى ب خودێ ئینایه، ودویكه‌فتنا شریعه‌تێ وى كرییه.
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ بَشِيرٗا وَنَذِيرٗاۖ وَلَا تُسۡـَٔلُ عَنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١١٩﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر هندى ئه‌مين مه ب دينێ حه‌ق يێ ب نيشان وموعجزه‌يان په‌سه‌ندكرى تو يێ هنارتى، ڤێجا تو وى بگه‌هينه مرۆڤان د گه‌ل مزگينيدانا خودان باوه‌ران ب خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ، وترساندنا هه‌ڤڕكان ب عه‌زابا خودێ ئه‌وا ل هيڤییا وان، وپشتى گه‌هاندنێ تو يێ به‌رپرس نينى ژ كوفرا هه‌چییێ كافر ببت؛ هندى ئه‌ون ئه‌و ل ڕۆژا ڕابوونێ هه‌ر وهه‌ر دێ د ئاگرى دا بن.
وَلَن تَرۡضَىٰ عَنكَ ٱلۡيَهُودُ وَلَا ٱلنَّصَٰرَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمۡۗ قُلۡ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلۡهُدَىٰۗ وَلَئِنِ ٱتَّبَعۡتَ أَهۡوَآءَهُم بَعۡدَ ٱلَّذِي جَآءَكَ مِنَ ٱلۡعِلۡمِ مَا لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٍ ﴿١٢٠﴾
وجوهى وفه‌له قه‌ت ژ ته ڕازى نابن -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- حه‌تا تو دينێ خۆ نه‌هێلى ودويچوونا دينێ وان نه‌كه‌ى، تو بێژه وان: هندى ئيسلامه ئه‌وه دينێ دورست. وپشتى ڤێ وه‌حییا بۆ ته هاتى ئه‌گه‌ر تو ل دويڤ دلچوونێن وان بچى چو سه‌ركاره‌ك ل نك خودێ بۆ ته نابت مفاى بگه‌هينته ته، يان پشته‌ڤانه‌ك ته ب سه‌ر بێخت. وهه‌ر چه‌نده ئه‌ڤ گۆتنه بۆ پێغه‌مبه‌رییه سلاڤ لێ بن، به‌لێ ئه‌و بۆ هه‌مى ئوممه‌تێیه ژى.
ٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَتۡلُونَهُۥ حَقَّ تِلَاوَتِهِۦٓ أُوْلَـٰٓئِكَ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۗ وَمَن يَكۡفُرۡ بِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ ﴿١٢١﴾
ئه‌وێن مه كيتاب دايێ ژ جوهى وفه‌لان، وێ دخوينن خواندنه‌كا ڕاست، و ب دورستى دويچوونا وێ دكه‌ن، وباوه‌رییێ ب وى تشتى دئينن يێ د ده‌رحه‌قا باوه‌رى ئينانا ب پێغه‌مبه‌رێن خودێ دا تێدا هاتى. ب تایبه‌تى پێغه‌مبه‌رێ دویماهییێ كو پێغه‌مبه‌رێ مه‌یه سلاڤ لێ بن، وگوهۆڕین ووه‌ربادانێ نائێخنێ. ئه‌وێن هه‌نه يێن باوه‌رییێ ب موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن وتشتێ بۆ وى هاتى دئينن، وئه‌وێن هنده‌ك ژ كيتابێ گوهاڕتى وهنده‌ك ژێ ڤه‌شارتى، ئه‌و كافرییێ ب پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌مه‌دى سلاڤ لێ بن دكه‌ن، وهه‌چییێ باوه‌رییێ پێ نه‌ئينت ئه‌و ل نك خودێ ژ هه‌مى مرۆڤان د زيانكارترن.