قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١٢٣
سورەتا البقرة · ئایەتا ١٢٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَتۡلُونَهُۥ حَقَّ تِلَاوَتِهِۦٓ أُوْلَـٰٓئِكَ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۗ وَمَن يَكۡفُرۡ بِهِۦ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ ﴿١٢١﴾
ئهوێن مه كيتاب دايێ ژ جوهى وفهلان، وێ دخوينن خواندنهكا ڕاست، و ب دورستى دويچوونا وێ دكهن، وباوهرییێ ب وى تشتى دئينن يێ د دهرحهقا باوهرى ئينانا ب پێغهمبهرێن خودێ دا تێدا هاتى. ب تایبهتى پێغهمبهرێ دویماهییێ كو پێغهمبهرێ مهیه سلاڤ لێ بن، وگوهۆڕین ووهربادانێ نائێخنێ. ئهوێن ههنه يێن باوهرییێ ب موحهممهدى سلاڤ لێ بن وتشتێ بۆ وى هاتى دئينن، وئهوێن هندهك ژ كيتابێ گوهاڕتى وهندهك ژێ ڤهشارتى، ئهو كافرییێ ب پێغهمبهرێ خودێ موحهمهدى سلاڤ لێ بن دكهن، وههچییێ باوهرییێ پێ نهئينت ئهو ل نك خودێ ژ ههمى مرۆڤان د زيانكارترن.
يَٰبَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتِيَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ وَأَنِّي فَضَّلۡتُكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٢٢﴾
ئهى دووندهها يهعقووبى هوين قهنجییێن من يێن گهلهك ل سهر ههوه ل بيرا خۆ بينن، وكو من هوين ژ خهلكێ سهر دهمێ ههوه ههمییان بلندتر لێ كربوون ب هنارتنا گهلهك پێغهمبهران ژ ههوه، وئينانهخوارا گهلهك كيتابان بۆ ههوه.
وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡـٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ﴿١٢٣﴾
وهوين ژ سههما ڕۆژا حيسابێ بترسن يا كو كهس تێدا مفاى ب تشتهكى ناگههينته كهسێ، وخودێ چو بهرانبهران بۆ ڕزگاربوونا ژ عهزابێ ژ كهسێ وهرناگرت، وچو مههدهر مفایى ناگههيننێ، وكهس وى ب سهر نائێخت.
۞وَإِذِ ٱبۡتَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِـۧمَ رَبُّهُۥ بِكَلِمَٰتٖ فَأَتَمَّهُنَّۖ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامٗاۖ قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِيۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهۡدِي ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٢٤﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- ل بيرا خۆ بينه دهمێ خودايێ ئيبراهيمى ئهو ب وى شريعهتێ وى بۆ دانايى جهڕباندى، ئينا وى ئهو شريعهت پێك ئينا، خودێ گۆته وى: ئهز دێ ته بۆ مرۆڤان كهمه ڕێبهر. ئيبراهيمى گۆت: خودايێ من تو ژ قهنجییا خۆ هندهكان ژ دووندهها من بكه ڕێبهر، خودێ بهرسڤا وى دا كو ڕێبهرییا د دينى دا ژ زۆرداران ناگرت.
وَإِذۡ جَعَلۡنَا ٱلۡبَيۡتَ مَثَابَةٗ لِّلنَّاسِ وَأَمۡنٗا وَٱتَّخِذُواْ مِن مَّقَامِ إِبۡرَٰهِـۧمَ مُصَلّٗىۖ وَعَهِدۡنَآ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِـۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيۡتِيَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلۡعَٰكِفِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ ﴿١٢٥﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- ل بيرا خۆ بينه دهمێ مه كهعبه بۆ مرۆڤان كرییه جهێ لێ زڤڕينێ، ئهو دئێنێ، پاشى دزڤڕنه نك مرۆڤێن خۆ، پاشى دئێنێ ڤه، ومه ئهو كره جهێ لێ كۆمبوونێ بۆ وان ل دهمێ حهج وعومره وطهواف ونڤێژێ، ومه ئهو كره تهناهى بۆ وان، دوژمنهك تێدا ب سهر وان دا ناگرت، ومه گۆت: هوین جهێ لێ ڕابوونا ئيبراهيمى بۆ خۆ بكهنه جهێ نڤێژێ، وئهو جهـ ئهو بهر بوو يێ ئيبراهيم ل دهمێ ئاڤاكرنا كهعبێ ل سهر ڕادوهستا. ومه وهحى بۆ ئيبراهيمى وكوڕێ وى ئيسماعيلى هنارت: كو مالا من ژ ههر پيساتییهكا ههی پاقژ بكهن؛ وهك پاراستن بۆ طهوافكهرێن ل دۆر كهعبێ، وئهوێن لێ دمينن، ونڤێژێ لێ دكهن.