قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١٤٦
سورەتا البقرة · ئایەتا ١٤٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَدۡ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجۡهِكَ فِي ٱلسَّمَآءِۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبۡلَةٗ تَرۡضَىٰهَاۚ فَوَلِّ وَجۡهَكَ شَطۡرَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِۚ وَحَيۡثُ مَا كُنتُمۡ فَوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ شَطۡرَهُۥۗ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ لَيَعۡلَمُونَ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّهِمۡۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَٰفِلٍ عَمَّا يَعۡمَلُونَ ﴿١٤٤﴾
ب ڕاستى ئه‌م یێ وه‌رگێڕانا ڕوويێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- جاره‌كێ ل دویڤ جاره‌كێ ب بال عه‌سمانى ڤه دبينين؛ ل وێ هيڤییێ كو خودێ وه‌حییێ بۆ ته د مه‌سه‌لا ڕووگه‌هێ دا بينته خوارێ، ڤێجا ئه‌م دێ به‌رێ ته ژ به‌یتولمه‌قدسێ وه‌رگێڕینه ڕووگه‌هه‌كا ته پێ خۆش بت، كو مزگه‌فتا حه‌رامه ل مه‌كه‌هێ، ڤێجا تو به‌رێ خۆ ب لايێ وێ ڤه بده، وهه‌ر جهه‌كێ هوين -گه‌لى موسلمانان- لێ بن، وهه‌وه ڤيا نڤێژێ بكه‌ن، هوين به‌رێ خۆ بده‌نه مزگه‌فتا حه‌رام. وهندى ئه‌ون يێن خودێ زانينا كيتابێ دايێ ژ جوهى وفه‌لان، ئه‌و باش دزانن هندى به‌رێخۆدانا ته‌يه بۆ كه‌عبێ ئه‌وه حه‌قییا بنه‌جهـ د كيتابێن وان دا. وخودێ يێ بێ ئاگه‌هـ نينه ژ كارێ ئه‌و دودل وگومانبه‌رێن هه دكه‌ن، وئه‌و جزايێ وان سه‌را وێ چه‌ندێ دێ ده‌تێ.
وَلَئِنۡ أَتَيۡتَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ بِكُلِّ ءَايَةٖ مَّا تَبِعُواْ قِبۡلَتَكَۚ وَمَآ أَنتَ بِتَابِعٖ قِبۡلَتَهُمۡۚ وَمَا بَعۡضُهُم بِتَابِعٖ قِبۡلَةَ بَعۡضٖۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعۡتَ أَهۡوَآءَهُم مِّنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلۡعِلۡمِ إِنَّكَ إِذٗا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٤٥﴾
وئه‌گه‌ر تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ وان ئه‌وێن ته‌ورات وئنجيل بۆ هاتى، هه‌ر نيشانه‌كا هه‌ى بينى ل سه‌ر هندێ كو به‌رێخۆدانا ته بۆ كه‌عبێ د نڤێژێ دا حه‌قییا ژ نك خودێیه، ئه‌و -ژ دفنبلندى وعیناد- به‌رێ خۆ ناده‌نه ڕووگه‌ها ته، وتو ژى جاره‌كا دى به‌رێ خۆ ناده‌يه ڕووگه‌ها وان، وهنده‌ك ژ وان به‌رێ خۆ ناده‌نه ڕووگه‌ها هنده‌كان. وئه‌گه‌ر تو د مه‌سه‌لا ڕووگه‌هێ وتشتێن دى دا دويكه‌فتنا دلچوونێن وان بكه‌ى، پشتى زانين بۆ ته هاتى كو تو يێ حه‌قى وئه‌و دنه‌حه‌قن ، هنگى تو دێ ژ وان بى يێن زۆردارى ل خۆ كرى. وئه‌ڤ گۆتنه بۆ ئوممه‌تێ هه‌مییێیه، وئه‌و گه‌فه‌كه بۆ وان یێن دژاتییا شریعه‌تى دكه‌ن.
ٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَعۡرِفُونَهُۥ كَمَا يَعۡرِفُونَ أَبۡنَآءَهُمۡۖ وَإِنَّ فَرِيقٗا مِّنۡهُمۡ لَيَكۡتُمُونَ ٱلۡحَقَّ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ ﴿١٤٦﴾
ئه‌وێن مه ته‌ورات وئنجيل دايێ ژ زانايێن جوهى وفه‌لان دزانن كو موحه‌ممه‌د -سلاڤ لێ بن- پێغه‌مبه‌رێ خودێیه، ب وان سالۆخه‌تێن وى يێن د كيتابێن وان دا هاتين، هه‌ر وه‌كى ئه‌و كوڕێن خۆ ناس دكه‌ن. وهندى ده‌سته‌كه‌كه ژ وان حه‌قییێ ڤه‌دشێرن، هه‌ر چه‌نده ئه‌و دزانن كو ئه‌و يێ ڕاستگۆيه, وسالۆخه‌تێن وى دبنه‌جهن.
ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُمۡتَرِينَ ﴿١٤٧﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر، ئه‌وا بۆ ته هاتییه خوارێ، حه‌قییه ژ خودايێ ته‌يه، ڤێجا تو تێدا يێ ب گومان نه‌به. وئه‌ڤ گۆتنه ئه‌گه‌ر چ بۆ پێغه‌مبه‌رییه ژى به‌لێ ئه‌و بۆ ئوممه‌تێیه.
وَلِكُلّٖ وِجۡهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَاۖ فَٱسۡتَبِقُواْ ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ أَيۡنَ مَا تَكُونُواْ يَأۡتِ بِكُمُ ٱللَّهُ جَمِيعًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿١٤٨﴾
وبۆ هه‌ر ملله‌ته‌كى ڕووگه‌هه‌ك هه‌يه ئه‌و د نڤێژا خۆ دا به‌رێ خۆ دده‌نێ، ڤێجا هوين گه‌لى خودان باوه‌ران له‌زێ د كرنا وان كارێن چاك دا بكه‌ن يێن دينێ ئيسلامێ پێ هاتى. وڕۆژا قيامه‌تێ، ل هه‌ر جهه‌كێ هوين لێ بن، خودێ هه‌وه هه‌مییان دێ كۆم كه‌ت. هندى خودێیه ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ خودان شيانه.