قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ١٦٥
سورەتا البقرة · ئایەتا ١٦٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦٣﴾
وخودايێ هه‌وه -گه‌لى مرۆڤان- خودايه‌كێ ب تنێیه، د ناڤ وسالۆخه‌ت وكريارێن خۆ دا يێ بێ هه‌ڤاله، ژ وى پێڤه‌تر عه‌بدينى ب دورستى بۆ كه‌سێ نائێته‌كرن، بۆ هه‌مى چێكرییان يێ پڕدلۆڤانه، و ب خودان باوه‌ران يێ دلۆڤانكاره.
إِنَّ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱلۡفُلۡكِ ٱلَّتِي تَجۡرِي فِي ٱلۡبَحۡرِ بِمَا يَنفَعُ ٱلنَّاسَ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن مَّآءٖ فَأَحۡيَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٖ وَتَصۡرِيفِ ٱلرِّيَٰحِ وَٱلسَّحَابِ ٱلۡمُسَخَّرِ بَيۡنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ ﴿١٦٤﴾
د ئافراندنا عه‌سمانان دا كو هاتينه بلندكرن وفره‌هكرن، ويا عه‌ردى ب چيا وده‌شت وده‌ريايێن وى ڤه، و د ژێكجودابوونا شه‌ڤ وڕۆژان دا ژ لايێ درێژى وكورتییێ، وتارى وڕۆناهییێ ڤه، و ل دويڤێك هاتنا وان، و د گه‌مییان دا ئه‌وێن ل ده‌ريايێ دچن، یێن وى تشتێ مفايێ مرۆڤان تێدا هل دگرن، و د ئاڤا بارانێ دا يا خودێ ژ عه‌سمانى باراندى، ڤێجا عه‌رد پشتى هشك وبێ شينكاتى مايى كه‌سك وجوانكرییه ڤه، و د وان خودان ڕحان دا يێن خودێ ل سه‌ر عه‌ردى به‌لاڤكرين، و د ئينان وبرنا وى بایى دا يێ وى قه‌نجى پێ ل هه‌وه كرى، ووان عه‌ورێن د ناڤبه‌را عه‌سمانى وعه‌ردى دا هاتينه ب ڕێڤه‌برن، د ڤان هه‌مى نيشانێن بۆرین دا ئايه‌ت ل سه‌ر ئێكينییا خودێ ومه‌زنییا قه‌نجییێن وى بۆ ملله‌تێ تێ بگه‌هت هه‌نه.
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَندَادٗا يُحِبُّونَهُمۡ كَحُبِّ ٱللَّهِۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَشَدُّ حُبّٗا لِّلَّهِۗ وَلَوۡ يَرَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِذۡ يَرَوۡنَ ٱلۡعَذَابَ أَنَّ ٱلۡقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعٗا وَأَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعَذَابِ ﴿١٦٥﴾
و د گه‌ل ڤان هێجه‌تێن ئاشكه‌را هنده‌ك مرۆڤ ژ بلى خودێ هه‌نه صه‌نه‌مان بۆ خودێ دكه‌نه هه‌ڤتا، ووێ ڤيان ومه‌زنى وگوهدارییێ يا هێژاى خودێ ب تنێ بت دده‌نه وان. وڤيانا خودان باوه‌ران بۆ خودێ پتره ژ يا ڤان كافران بۆ خوداوه‌ندێن وان؛ چونكى ڤيانا خودان باوه‌ران خوڕى بۆ خودێیه، به‌لێ كافران هه‌ڤپشكى د ڤيانا خۆ دا كرییه. وئه‌وێن ب كرنا شركێ د دنيايێ دا زۆردارى ل خۆ كرى، ده‌مێ عه‌زابا ئاخره‌تێ دبينن ئه‌گه‌ر زانيبا كو هێز هه‌مى يا خودێ ب تنێیه وكو خودێیه يێ عه‌زاب دژوار، وان ژ بلى خودێ چو خوداوه‌ند بۆ خو نه‌ددانان وپه‌رستن بۆ نه‌دكر، و ب وان خوداوه‌ندان خۆ نێزيكى وى نه‌دكر.
إِذۡ تَبَرَّأَ ٱلَّذِينَ ٱتُّبِعُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُواْ وَرَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَ وَتَقَطَّعَتۡ بِهِمُ ٱلۡأَسۡبَابُ ﴿١٦٦﴾
ده‌مێ ئه‌و عه‌زابا ئاخره‌تێ دبينن ئه‌و سه‌رۆكێن دويكه‌فتنا وان هاتییه‌كرن خۆ ژ وان به‌رى دكه‌ن يێن دويكه‌فتنا وان ل سه‌ر شركێ كرى، وهه‌مى په‌يوه‌ندییێن ئه‌و ل دنيايێ دگه‌هاندنه ئێك وه‌كى: مرۆڤينییێ، ودويچوونێ، ودينى، د ناڤبه‌را وان دا هاتنه بڕين.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُواْ لَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَتَبَرَّأَ مِنۡهُمۡ كَمَا تَبَرَّءُواْ مِنَّاۗ كَذَٰلِكَ يُرِيهِمُ ٱللَّهُ أَعۡمَٰلَهُمۡ حَسَرَٰتٍ عَلَيۡهِمۡۖ وَمَا هُم بِخَٰرِجِينَ مِنَ ٱلنَّارِ ﴿١٦٧﴾
ودويكه‌فتییان گۆت: خوزى ئه‌م زڤڕيباينه دنيايێ، دا ئه‌م ژى خۆ ژ ڤان سه‌رۆكان به‌رى كه‌ين، وه‌كى كا چاوا وان خۆ ژ مه به‌رى كرى. وكانێ چاوا خودێ عه‌زابا خۆ يا دژوار ل ڕۆژا قيامه‌تێ نيشا وان دا، وه‌سا خودێ كريارێن وان يێن خراب ژى نيشا وان دده‌ت وبۆ وان دكه‌ته كه‌سه‌ر، وئه‌و قه‌ت ژ ئاگرى ده‌رناكه‌ڤن.