قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ٢٠٢
سورەتا البقرة · ئایەتا ٢٠٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَمَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖ ﴿٢٠٠﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر هه‌وه عيباده‌تێ خۆ ب دويماهى ئينا، وهوين ژ كارێ حه‌جێ خلاس بوون، هوين گه‌له‌ك خودێ ل بيرا خۆ بينن ومه‌دحێن وى بكه‌ن، وه‌كى هوين بابێن خۆ وكارێ وان ل بيرا خۆ دئينن به‌لكى پتر ژى. و ژ مرۆڤان هنده‌ك هه‌نه خه‌ما وان دنيا ب تنێیه، ڤێجا ئه‌و دوعایان دكه‌ن ودبێژن: خودايێ مه تو ساخله‌مییێ، ومالى، وعه‌يالى، ل دنيايێ بده مه، وئه‌وێن هه ل ئاخره‌تێ چو پشك وبار نينن؛ چونكى وان دلێ خۆ نه‌برییێ وبه‌س به‌رێ وان ل دنيايێ بوو.
وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿٢٠١﴾
و ژ مرۆڤان ده‌سته‌كه‌كا خودان باوه‌ر هه‌يه د دوعايێن خۆ دا دبێژن: خودايێ مه تو د دنيايێ دا سلامه‌تییێ وڕزقى وزانينه‌كا ب مفا، وكاره‌كێ قه‌نج بده مه، و ل ئاخره‌تێ به‌حه‌شتێ بده مه، وعه‌زابا ئاگرى ژ مه دوير بكه. وئه‌ڤ دوعايه ژ هه‌مى دوعايان تمامتره، له‌و ئه‌ڤه ژ هه‌مییان پتر دوعايا پێغه‌مبه‌رى بوو -سلاڤ لێ بن- وه‌كى بوخارى ومسلم ژێ ڤه‌دگوهێزن.
أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ نَصِيبٞ مِّمَّا كَسَبُواْۚ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ ﴿٢٠٢﴾
ئه‌وێن هه يێن ڤێ دوعايێ دكه‌ن خێره‌كا مه‌زن بۆ وان هه‌يه؛ ژ به‌ر وان كارێن چاك يێن وان ب ده‌ست خۆ ڤه ئيناين. وخودێ يێ حسێب سڤكه، كارێن به‌نییێن خۆ دهژمێرت، وجزايێ وان سه‌را دده‌تێ.
۞وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡدُودَٰتٖۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوۡمَيۡنِ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۖ لِمَنِ ٱتَّقَىٰۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ ﴿٢٠٣﴾
و ل هنده‌ك ڕۆژێن كێم كو ڕۆژێن يازدێ ودوازدێ وسێزدێ ژ هه‌يڤا ذولحجێنه، هوين خودێ ل بيرا خۆ بينن. وهه‌چییێ ڤيا له‌زێ بكه‌ت و ژ مينايێ ده‌ركه‌فت به‌رى ئاڤابوونا ڕۆژا دووازدێ پشتى هاڤێتنا به‌ركان چو گونه‌هـ ل سه‌ر وى نينه، وهه‌چییێ ڤيا خۆ گيرۆ بكه‌ت كو ب شه‌ڤێ بمينته ل مينايێ حه‌تا ل ڕۆژا سێزدێ به‌ركان دهاڤێژت چو گونه‌هـ ل سه‌ر وى نينه، بۆ وى يێ ل حه‌جا خۆ ته‌قوایا خودێ بكه‌ت. وخۆگيرۆكرن چێتره؛ چونكى ئه‌و زێده‌كرنا عيباده‌تییه وچاڤلێكرنه بۆ كارێ پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن. وهوین گه‌لى موسلمانان ژ خودێ بترسن وبلا د هه‌مى كاران دا به‌رێ هه‌وه ل وى بت، وبزانن كو پشتى مرنێ هوين بۆ نك وى ب تنێ دێ ئێنه كۆمكرن بۆ جزادانێ.
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُعۡجِبُكَ قَوۡلُهُۥ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَيُشۡهِدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلۡبِهِۦ وَهُوَ أَلَدُّ ٱلۡخِصَامِ ﴿٢٠٤﴾
وهنده‌ك مرۆڤ ژ دوڕوو‌یان هه‌نه كه‌يفا ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ب گۆتنا وى يا ره‌هوان یا ئه‌و دنیایێ پێ دخوازت دئێت، وئه‌و سويندێ ب خودێ دخۆت كو ڤيانا ئيسلامێ د دلێ وى دا هه‌يه، وئه‌ڤه بسته‌يییه‌كا مه‌زنه ل سه‌ر خودێ، وئه‌و ب خۆ دوژمنى وهه‌ڤڕكییا وى بۆ ئيسلامێ وموسلمانان يا دژواره.