قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ٢٧٦
سورەتا البقرة · ئایەتا ٢٧٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمۡوَٰلَهُم بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ فَلَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ ﴿٢٧٤﴾
ئهوێن بۆ ڕازيبوونا خودێ ب شهڤ وڕۆژ، ڤهشارتى وئاشكهرا، مالێ خۆ خهرج دكهن، ئهوان جزايێ خۆ ل نك خودايێ خۆ ههيه، ودهمێ ئهو ژ دنيايێ بار دكهن وقهستا خودێ دكهن چو ترس ل سهر وان نينه، وئهو ب خهم ژى ناكهڤن سهرا وێ بار وپشكا ژ دنيايێ نهگههشتییه وان. ئهڤ شريعهتێ خودايى يێ بنهجهـ ڕێبازا ئيسلامێیه د دانا خێران دا ژ بۆ ب جهئينانا پێتڤییێن فهقيران ب ڕهنگهكێ شكاندن تێدا نهبت، وئهو پاقژكرنه بۆ مالێ دهولهمهندان، وپێكئينانا هاريكارییێيه؛ بۆ كنارێ خودێ نه كو ب كوتهكى يان نه ژ دل.
ٱلَّذِينَ يَأۡكُلُونَ ٱلرِّبَوٰاْ لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ ٱلَّذِي يَتَخَبَّطُهُ ٱلشَّيۡطَٰنُ مِنَ ٱلۡمَسِّۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّمَا ٱلۡبَيۡعُ مِثۡلُ ٱلرِّبَوٰاْۗ وَأَحَلَّ ٱللَّهُ ٱلۡبَيۡعَ وَحَرَّمَ ٱلرِّبَوٰاْۚ فَمَن جَآءَهُۥ مَوۡعِظَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ فَٱنتَهَىٰ فَلَهُۥ مَا سَلَفَ وَأَمۡرُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِۖ وَمَنۡ عَادَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴿٢٧٥﴾
ئهوێن ربايێ دخۆن ل ئاخرهتێ ژ قهبران ڕانابنهڤه وهكى وى نهبت ئهوێ دين بووى يێ شهيتانى دهستكرییێ؛ چونكى وان دگۆت: ههما فرۆتن ژى وهكى ربايێیه، كو ههردو دحهلالن، ومالى زێده دكهن، خودێ ئهو درهوين دهرێخستن، وئاشكهرا كر كو وى فرۆتن يا حهلالكرى وربا يا حهرامكرى، ژ بهر كو مفا بۆ خهلكى د كڕين وفرۆتنێ دا ههيه، وئستغلال وبهرزهكرن وتێچوون د ربايێ دا ههيه. ڤێجا ههچییێ حوكمێ خودێ د ربايێ دا گههشتێ، ووى خۆ ژێ داپاش، ئهوا وى بهرى حهرامبوونێ كرى بۆ وییه وچو گونههـ ل سهر وى نينه، وكارێ وى ل دهمێ بێت خهما خودێیه، ئهگهر ئهو ل سهر تۆبا خۆ ما خودێ خێرا قهنجيكاران بهرزه ناكهت، وئهگهر ئهو ل ربايێ زڤڕى ڤه پشتى حوكمێ خودێ زانى، ئهو وى خۆ هێژاى جزادانێ كر، وهێجهت ل سهر خۆ پهيدا كر، لهو خودێ گۆت: ئهو خهلكێ ئاگرينه، ههر وههر دێ تێدا بن.
يَمۡحَقُ ٱللَّهُ ٱلرِّبَوٰاْ وَيُرۡبِي ٱلصَّدَقَٰتِۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿٢٧٦﴾
خودێ ربايێ ههمیێ دبهت، یان بهرهكهتێ بۆ خودانى تێ ناهێلت، وئهو خێرێ بۆ خێركهران مهزن دكهت، وبهرهكهتێ دئێخته مالێ وان. وخودێ حهز ژ ههر ئێكى ناكهت يێ ڕژدییێ ل سهر كوفرا خۆ دكهت، وخوارنا ربايێ حهلال دكهت، وبهردهوام ب ناڤ گونههێ وحهرامییێ ڤه دچت.
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ لَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ ﴿٢٧٧﴾
هندى ئهون يێن باوهرى ب خودێ وڕۆژا قيامهتێ ئيناى، وكريارێن چاك كرين، ونڤێژ ب وى ڕهنگێ خودێ وپێغهمبهرى گۆتى كرين، وزهكاتا مالێ خۆ داى، خێرهكا مهزن يا تايبهت ب وان ڤه بۆ وان ل نك خودايێ وان ههيه، و چو ترس ل ئاخرهتێ ناگههته وان، وئهو ل سهر تشتێ د دنيايێ دا نهگههشتییێ ب خهم ناكهڤن.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِيَ مِنَ ٱلرِّبَوٰٓاْ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿٢٧٨﴾
ئهى ئهوێن ههوه باوهرى ب خودێ ئيناى ودويچوونا پێغهمبهرێ وى كرى ژ خودێ بترسن، و داخوازا زێدهيیێ ل سهر مالێ خۆ يا كو ههوه بهرى حهرامبوونا ربايێ كرى نهكهن، ئهگهر هوين ب گۆتن و كريار دخودان باوهرن.