قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ٣٥
سورەتا البقرة · ئایەتا ٣٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ يَـٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئۡهُم بِأَسۡمَآئِهِمۡۖ فَلَمَّآ أَنۢبَأَهُم بِأَسۡمَآئِهِمۡ قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ إِنِّيٓ أَعۡلَمُ غَيۡبَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَأَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا كُنتُمۡ تَكۡتُمُونَ ﴿٣٣﴾
خودێ گۆت: ئه‌ى ئاده‌م، تو ناڤێن ڤان تشتان يێن وان نه‌زانين بۆ وان بێژه، ڤێجا ده‌مێ ئاده‌مى ئه‌و ناڤ بۆ وان گۆتين، خودێ گۆته فريشته‌يان: ب ڕاستى من گۆتبوو هه‌وه كو هندى ئه‌زم ئه‌ز وى تشتێ ڤه‌شارتى ل به‌ر هه‌وه ل عه‌سمانان و ل عه‌ردى دزانم، ووى كارێ هوين ئاشكه‌را دكه‌ن ويێ هوين ڤه‌دشێرن ژى ئه‌ز دزانم.
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰ وَٱسۡتَكۡبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿٣٤﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- قه‌درگرتنا خودێ بۆ ئاده‌مى بۆ مرۆڤان بێژه، ده‌مێ وى گۆتییه فريشته‌يان: وه‌ك قه‌درگرتن بۆ ئاده‌مى ودياركرن بۆ بهايێ وى هوين خۆ بۆ وى بچه‌مينن، ئينا وان هه‌مییان گوهدارى كر ئبليس تێ نه‌بت، ئه‌و ژ دلڕه‌شى وخۆمه‌زنكرن ل به‌ر نه‌هات، ڤێجا ئه‌و بوو ژ يێن كافر ب خودێ، يێن نه‌گوهدار بۆ فه‌رمانا وى.
وَقُلۡنَا يَـٰٓـَٔادَمُ ٱسۡكُنۡ أَنتَ وَزَوۡجُكَ ٱلۡجَنَّةَ وَكُلَا مِنۡهَا رَغَدًا حَيۡثُ شِئۡتُمَا وَلَا تَقۡرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٣٥﴾
وخودێ گۆت: ئه‌ى ئاده‌م تو وژنا خۆ حه‌ووا ل به‌حه‌شتێ ئاكنجى ببن، وخۆشییه‌كا به‌رفره‌هـ ب فێقییێ وێ ببه‌ن ل چى جهێ هه‌وه ڤيا، وهوين هه‌ردو خۆ نێزيكى ڤێ دارێ نه‌كه‌ن دا هوين نه‌كه‌ڤنه د گونه‌هێ دا، وببنه ژ يێن كو پێ ل فه‌رمانا خودێ داناى.
فَأَزَلَّهُمَا ٱلشَّيۡطَٰنُ عَنۡهَا فَأَخۡرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِۖ وَقُلۡنَا ٱهۡبِطُواْ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ وَلَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُسۡتَقَرّٞ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٖ ﴿٣٦﴾
ئينا شه‌يتانى ئه‌و هه‌ردو تێ ئێخستن: كو وه‌سواس بۆ وان چێكرى حه‌تا وان ژ دارێ خوارى، ڤێجا ئه‌و بوو ئه‌گه‌را ده‌ركرنا وان ژ به‌حه‌شتێ وخۆشییێن وێ، وخودێ گۆته وان: هوین ژۆردا هه‌رنه خوارێ بۆ عه‌ردى، هنده‌ك ژ هه‌وه بۆ هنده‌كان -ئاده‌م وحه‌ووا وشه‌يتان- ببنه نه‌يار، وبۆ هه‌وه ل عه‌ردى جهێ ئاكنجيبوونێ وخۆشيبرنێ هه‌يه حه‌تا ده‌مێ ب دويماهى هاتنا ژییێ هه‌وه.
فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٖ فَتَابَ عَلَيۡهِۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٣٧﴾
ئاده‌مى ب ڕازيبوون ڤه هنده‌ك په‌يڤ وه‌رگرتن، خودێ ئه‌و ئێخستنه سه‌ر دلێ وى دا ئه‌و پێ تۆبه بكه‌ت، وئه‌و په‌يڤ ئه‌ڤ گۆتنا خودێیه: (قالا ربنا ظلمنا أنفسنا وإن لم تغفر لنا و ترحمنا لنكونن من الخسرین) ئينا خودێ لێڤه‌بوونا وى قه‌بويلكر، وگونه‌ها وى بۆ وى ژێبر، هندى ئه‌وه ئه‌و پڕ توبه‌وه‌رگرێ به‌نییێن په‌شێمانه، يێ دلۆڤانكاره ب وان.