قورئانا پیرۆز › سورەتا البقرة › ئایەتا ٦٧
سورەتا البقرة · ئایەتا ٦٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Baqarah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلَّذِينَ ٱعۡتَدَوۡاْ مِنكُمۡ فِي ٱلسَّبۡتِ فَقُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِـِٔينَ ﴿٦٥﴾
و ب راستى هه‌وه -گه‌لى جوهییان- باش زانیبوو كانێ چ ب سه‌رێ پێشییێن هه‌وه ژ خه‌لكێ وى باژێڕى هاتبوو یێن بێ ئه‌مرییا خودێ كرى، ده‌مێ خودێ په‌یمان ژ وان وه‌رگرتى كو ئه‌و ڕۆژا شه‌نبییێ مه‌زن بكه‌ن، وڕاڤا ماسییان لێ نه‌كه‌ن، به‌لێ وان فێلبازى كرن دا ڕاڤێ بكه‌ن، ده‌مێ وان ل شه‌نبییێ تۆڕ ڤه‌داین وبرك چێكرین؛ دا ماسى بكه‌ڤنێ، و ل ئێكشه‌نبێ ئه‌و دچوون ئه‌و ماسى دگرتن، ڤێجا ده‌مێ وان وه كرى، خودێ خه‌سف ل وان كر وئه‌و كرنه مه‌یموینكێن هاڤێتى وبێ بها.
فَجَعَلۡنَٰهَا نَكَٰلٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهَا وَمَا خَلۡفَهَا وَمَوۡعِظَةٗ لِّلۡمُتَّقِينَ ﴿٦٦﴾
ئينا مه ئه‌و گوند (باژێڕ) كره عيبره‌ت بۆ وان گوندێن ل به‌ر وپشت، دا ده‌نگ وباسێن وى و يا ب سه‌ر دا هاتى بگه‌هته وان، ومه ئه‌و كره عيبره‌ت بۆ هه‌ر ئێكێ پشتى وان ژى گونه‌هه‌كا وه‌سا بكه‌ت، ومه ئه‌و بۆ چاكان ژى كره بيرئينان؛ دا ئه‌و بزانن كو ئه‌ون يێن حه‌ق، ڤێجا دا موكم بمينن.
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَأۡمُرُكُمۡ أَن تَذۡبَحُواْ بَقَرَةٗۖ قَالُوٓاْ أَتَتَّخِذُنَا هُزُوٗاۖ قَالَ أَعُوذُ بِٱللَّهِ أَنۡ أَكُونَ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ ﴿٦٧﴾
وهوين -گه‌لى ئسرائیلییان- بيرا خۆ ل تاوانا پێشییێن خۆ بينن وسه‌رڕه‌قى وهه‌ڤڕكییا وان د گه‌ل مووساى كرى ده‌مێ وى گۆتییه وان: هندى خودێیه فه‌رمانێ ل هه‌وه دكه‌ت كو هوين چێله‌كێ سه‌رژێ بكه‌ن، وان ب خۆمه‌زنكرن ڤه گۆت: ئه‌رێ تو مه بۆ خۆ دكه‌يه جهێ پێترانكی ويارییان؟ ئينا مووساى گۆته وان: ئه‌ز خۆ ب خودێ دپارێزم كو ئه‌ز ژ ياريپێكه‌ران بم.
قَالُواْ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِيَۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٞ لَّا فَارِضٞ وَلَا بِكۡرٌ عَوَانُۢ بَيۡنَ ذَٰلِكَۖ فَٱفۡعَلُواْ مَا تُؤۡمَرُونَ ﴿٦٨﴾
وان گۆت: تو ژ خودايێ خۆ بخوازه كو ئه‌و سالۆخه‌تێن ڤێ چێلێ بۆ مه ديار بكه‌ت، ئينا وى به‌رسڤا وان دا: هندى خودێیه يێ دبێژته هه‌وه: سالۆخه‌تێ وێ ئه‌وه دڤێت ئه‌و يا پير نه‌بت، ويا جوان ژى نه‌بت، وبلا ئه‌و د ناڤبه‌رێ دا يا ناڤنجى بت، ڤێجا له‌زێ د فه‌رمانا خودايێ خۆ دا بكه‌ن.
قَالُواْ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوۡنُهَاۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٞ صَفۡرَآءُ فَاقِعٞ لَّوۡنُهَا تَسُرُّ ٱلنَّـٰظِرِينَ ﴿٦٩﴾
ئينا ئه‌و ل هه‌ڤڕكییا خۆ زڤڕين وگۆتن: بۆ مه ژ خودايێ خۆ بخوازه دا ڕه‌نگێ وێ بۆ مه ديار بكه‌ت، وى گۆت: هندى ئه‌وه ئه‌و يێ دبێژت: ئه‌و چێله‌كا خوڕى زه‌ره، بینه‌ر ب ديتنا وێ شاد دبن.