قورئانا پیرۆز › سورەتا الفجر › ئایەتا ١٧
سورەتا الفجر · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fajr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ﴿١٥﴾
ڤێجا هندى مرۆڤه ئه‌گه‌ر خودايێ وى ئه‌و ب خۆشییێ جه‌ڕباند، وڕزقێ وى به‌رفره‌هـ كر، وحالێ وى خۆش كر، ڤێجا ئه‌و دێ هزر كه‌ت ئه‌ڤه ژ به‌ر هندێیه چونكى ئه‌و ل نك خودێ يێ ب قه‌دره، ڤێجا ئه‌و دێ بێژت: خودايێ من قه‌درێ من گرت.
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾
وئه‌گه‌ر وى ئه‌و جه‌ڕباند، وڕزقێ وى لێ به‌رته‌نگ كر، ئه‌و دێ هزر كه‌ت ئه‌ڤه ژ به‌ر هندێیه چونكى ئه‌و ل نك خودێ يێ بێ بهايه، له‌و دێ بێژت: خودايێ من ئه‌ز ڕه‌زيل كرم.
كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ﴿١٧﴾
وه نينه وه‌كى ئه‌ڤ مرۆڤه هزر دكه‌ت، قه‌درگرتن ب گوهدارییا خودێیه، وڕه‌زيلكرن ب بێ ئه‌مرییا وییه، وهوين قه‌درێ ئێتيمى ناگرن، وجوان سه‌ره‌ده‌رییێ د گه‌ل ناكه‌ن.
وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿١٨﴾
وهنده‌ك ژ هه‌وه به‌رێ هنده‌كان ناده‌نه دانا خوارنێ بۆ پێتڤییان.
وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ﴿١٩﴾
وهوين حه‌قێ ئێك ودو د ميراتى دا گه‌له‌ك دخۆن.