قورئانا پیرۆز › سورەتا الفجر › ئایەتا ٢٢
سورەتا الفجر · ئایەتا ٢٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fajr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ﴿٢٠﴾
وهوين ب حهژێكرنهكا زێده حهز ژ مالی دكهن.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
دڤيا هوين ب ڤى ڕهنگى نهبان، وئهگهر عهرد هژيا وهندهك ب سهر هندهكێ دا هاته خوارێ.
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
وخودايێ ته هات دا حوكمى د ناڤبهرا خهلكى دا بكهت، وفريشته ڕێز ب ڕێز ڕادهوستاى.
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
ووێ ڕۆژا مهزن جههنهم هاتهئينان، وێ ڕۆژێ كافر دێ بيرا خۆ لێ ئينتهڤه ودێ تۆبه كهت، وتۆبه دێ ژ كيڤه ب دهست كهڤت، ووى د دنيايێ دا خۆ ژێ دابوو پاش وئهڤرۆ نه دهمێ وێ تۆبێیه؟
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
ئهو دبێژت: وهى خوزى من د دنيايێ دا كارهكێ وهسا بۆ خۆ كربا ل ئاخرهتێ من مفايهك بۆ ژينا خۆ ژێ ديتبا.