قورئانا پیرۆز › سورەتا الفجر › ئایەتا ٢٧
سورەتا الفجر · ئایەتا ٢٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fajr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
ڤێجا ل وێ ڕۆژا سه‌خت وگران كه‌سه‌ك نينه بشێت وه‌كى خودێ وان عه‌زاب بده‌ت يێن بێ ئه‌مرییا وى كرى.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
وكه‌سه‌ك نه‌شێت وه‌كى خودێ گرێدانێ بكه‌ت، وكه‌س نه‌شێت د ڤێ چه‌ندێ دا بگه‌هته وى.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
ئه‌ى نه‌فسا ب زكرێ خودێ وباوه‌رییێ ڕحه‌ت وته‌نا دبت، و ب وێ قه‌نجییێ يا خودێ بۆ خودان باوه‌رى ئاماده كرى پشت ڕاست دبت.
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
بزڤڕه نك خودايێ خۆ يا ڕازى ب وى قه‌درێ خودێ بۆ ته گرتى، وخودێ يێ ژ ته ڕازى.
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
ڤێجا تو وه‌ره د ناڤ به‌نییێن من يێن چاك دا.