قورئانا پیرۆز › سورەتا الفجر › ئایەتا ٧
سورەتا الفجر · ئایەتا ٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fajr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ﴿٥﴾
ئه‌رێ ما د ڤان سويندان دا قه‌ناعه‌ته‌ك بۆ خودان عه‌قلی نينه؟
أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾
ئه‌رێ ما ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- نه‌ديت كانێ خودايێ ته چ د گه‌ل ملله‌تێ عادییێن.
إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ﴿٧﴾
ئويجاخا ئره‌م كر، خودانێن ئاڤاهییێن بلند ل سه‌ر ستوينان.
ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿٨﴾
ئه‌وێن وه‌كى وان د مه‌زنییێ وهێزێ دا ل وه‌لاتى نه‌هاتينه ئافراندن؟
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ﴿٩﴾
وكانێ وى چ د گه‌ل ثه‌موودییێن ملله‌تێ صالحى كر، ئه‌وێن كه‌ڤر د نهالان سمتين وبۆ خۆ كرينه خانى.