قورئانا پیرۆز › سورەتا الفتح › ئایەتا ١٣
سورەتا الفتح · ئایەتا ١٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fath
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
سَيَقُولُ لَكَ ٱلۡمُخَلَّفُونَ مِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ شَغَلَتۡنَآ أَمۡوَٰلُنَا وَأَهۡلُونَا فَٱسۡتَغۡفِرۡ لَنَاۚ يَقُولُونَ بِأَلۡسِنَتِهِم مَّا لَيۡسَ فِي قُلُوبِهِمۡۚ قُلۡ فَمَن يَمۡلِكُ لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيۡـًٔا إِنۡ أَرَادَ بِكُمۡ ضَرًّا أَوۡ أَرَادَ بِكُمۡ نَفۡعَۢاۚ بَلۡ كَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرَۢا ﴿١١﴾
ئه‌و عه‌ره‌بێن ده‌شتێ يێن كو د گه‌ل ته ده‌رنه‌كه‌فتينه (مه‌كه‌هێ) ده‌مێ تو گازندێ ژ وان دكه‌ى، ئه‌و دێ بێژنه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-: مالێ مه ومرۆڤێن مه ئه‌م موژيل كربووين، ڤێجا تو داخوازێ بۆ مه ژ خودايێ خۆ بكه كو ئه‌و گونه‌ها ڤێ ده‌رنه‌كه‌فتنا مه بۆ مه ژێ ببه‌ت، ئه‌و ڤێ چه‌ندێ ب ئه‌زمانێن خۆ دبێژن، ووان د دل دا باوه‌رى پێ نينه، تو بێژه وان: ئه‌گه‌ر خودێ ڤيا باشییه‌كێ يان خرابییه‌كێ بگه‌هينته هه‌وه ئه‌و كییه يێ بشێت مفايه‌كى بگه‌هينته هه‌وه؟ مه‌سه‌له يا وه‌سا نينه وه‌كى ئه‌ڤ دوڕوییه هزر دكه‌ن ده‌مێ ئه‌و دبێژن: خودێ وى تشتێ د دلێن مه دا نزانت، هندى خودێیه ب وى كارێ ئه‌و دكه‌ن يێ شاره‌زا بوويه.
بَلۡ ظَنَنتُمۡ أَن لَّن يَنقَلِبَ ٱلرَّسُولُ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ إِلَىٰٓ أَهۡلِيهِمۡ أَبَدٗا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمۡ وَظَنَنتُمۡ ظَنَّ ٱلسَّوۡءِ وَكُنتُمۡ قَوۡمَۢا بُورٗا ﴿١٢﴾
ومه‌سه‌له يا وه‌سا نينه كو هوين ب مال ومرۆڤێن خۆ ڤه دموژيل بوون، به‌لكى هه‌وه هزر كر كو پێغه‌مبه‌رێ خودێ وصه‌حابییێن وى دێ تێچن وقه‌ت جاره‌كا دى نازڤڕنه نك هه‌وه، وشه‌يتانى ئه‌و د دلێن هه‌وه دا خه‌ملاند، وهه‌وه هزره‌كا خراب ژ خودێ كر كو ئه‌و پێغه‌مبه‌رێ خۆ ب سه‌ر دوژمنێن وى نائێخت، وهوين ملله‌ته‌كێ تێچووى بوون وچو خێر د سه‌رێ هه‌وه دا نه‌بوويه.
وَمَن لَّمۡ يُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ فَإِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ سَعِيرٗا ﴿١٣﴾
وهه‌چییێ باوه‌رییێ ب خودێ نه‌ئينت و ب وێ يا پێغه‌مبه‌رێ وى پێ هاتى، ئه‌و دێ كافر بت ودێ هێژاى عه‌زابێ بت، وهندى ئه‌مين مه ئاگره‌كێ ب گوڕى بۆ كافران د جه‌هنه‌مێ دا ئاماده‌كرییه.
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ يَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا ﴿١٤﴾
وملكێ عه‌سمانان وعه‌ردى وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا هه‌ى يێ خودێیه، يێ وى بڤێت ئه‌و ب ڕه‌حما خۆ گونه‌هان بۆ وى ژێ دبه‌ت، ويێ وى بڤێت ئه‌و ب دادییا خۆ وى عه‌زاب دده‌ت. وخودێ باش گونه‌هـ ژێبر ودلۆڤانكار بوويه ب وى.
سَيَقُولُ ٱلۡمُخَلَّفُونَ إِذَا ٱنطَلَقۡتُمۡ إِلَىٰ مَغَانِمَ لِتَأۡخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعۡكُمۡۖ يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُواْ كَلَٰمَ ٱللَّهِۚ قُل لَّن تَتَّبِعُونَا كَذَٰلِكُمۡ قَالَ ٱللَّهُ مِن قَبۡلُۖ فَسَيَقُولُونَ بَلۡ تَحۡسُدُونَنَاۚ بَلۡ كَانُواْ لَا يَفۡقَهُونَ إِلَّا قَلِيلٗا ﴿١٥﴾
ئه‌گه‌ر تو وهه‌ڤالێن خۆ چوونه ده‌سكه‌فتییێن (خه‌يبه‌رێ) يێن خودێ سۆز پێ دايه هه‌وه، ئه‌وێن پاشڤه‌ماين دێ بێژن: بهێلن ئه‌م ژى د گه‌ل هه‌وه بێينه (خه‌يبه‌رێ)، وان دڤێت ئه‌و ب وێ چه‌ندێ وێ سۆزێ بگوهۆڕن يا خودێ دايه هه‌وه. تو بێژه وان: هوين قه‌ت د گه‌ل مه نائێن؛ چونكى به‌رى ئه‌م بزڤڕينه (مه‌دينێ) خودێ گۆتبوو مه: هندى ده‌سكه‌فتییێن (خه‌يبه‌رێنه) بۆ وانه يێن د گه‌ل مه ل (حوده‌يبیێ) ئاماده‌بووين، وئه‌و دێ بێژن: نه وه‌يه وه‌كى هوين دبێژن، وخودێ فه‌رمان ب ڤێ چه‌ندێ ل هه‌وه نه‌كرییه، به‌لكى هوين ژ دل ڕه‌شى وحه‌سويدى ناهێلن ئه‌م د گه‌ل هه‌وه بێين؛ دا مه چو بار د ده‌سكه‌فتییان دا نه‌بت، نێ كێمه‌ك تێ نه‌بت ئه‌و تێ ناگه‌هن كانێ خودێ چ ل سه‌ر وان فه‌ركرییه و چ بۆ وان فه‌ركرییه ژ مه‌سه‌لێن دينى.