قورئانا پیرۆز › سورەتا الفتح › ئایەتا ١٧
سورەتا الفتح · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Fath
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
سَيَقُولُ ٱلۡمُخَلَّفُونَ إِذَا ٱنطَلَقۡتُمۡ إِلَىٰ مَغَانِمَ لِتَأۡخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعۡكُمۡۖ يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُواْ كَلَٰمَ ٱللَّهِۚ قُل لَّن تَتَّبِعُونَا كَذَٰلِكُمۡ قَالَ ٱللَّهُ مِن قَبۡلُۖ فَسَيَقُولُونَ بَلۡ تَحۡسُدُونَنَاۚ بَلۡ كَانُواْ لَا يَفۡقَهُونَ إِلَّا قَلِيلٗا ﴿١٥﴾
ئه‌گه‌ر تو وهه‌ڤالێن خۆ چوونه ده‌سكه‌فتییێن (خه‌يبه‌رێ) يێن خودێ سۆز پێ دايه هه‌وه، ئه‌وێن پاشڤه‌ماين دێ بێژن: بهێلن ئه‌م ژى د گه‌ل هه‌وه بێينه (خه‌يبه‌رێ)، وان دڤێت ئه‌و ب وێ چه‌ندێ وێ سۆزێ بگوهۆڕن يا خودێ دايه هه‌وه. تو بێژه وان: هوين قه‌ت د گه‌ل مه نائێن؛ چونكى به‌رى ئه‌م بزڤڕينه (مه‌دينێ) خودێ گۆتبوو مه: هندى ده‌سكه‌فتییێن (خه‌يبه‌رێنه) بۆ وانه يێن د گه‌ل مه ل (حوده‌يبیێ) ئاماده‌بووين، وئه‌و دێ بێژن: نه وه‌يه وه‌كى هوين دبێژن، وخودێ فه‌رمان ب ڤێ چه‌ندێ ل هه‌وه نه‌كرییه، به‌لكى هوين ژ دل ڕه‌شى وحه‌سويدى ناهێلن ئه‌م د گه‌ل هه‌وه بێين؛ دا مه چو بار د ده‌سكه‌فتییان دا نه‌بت، نێ كێمه‌ك تێ نه‌بت ئه‌و تێ ناگه‌هن كانێ خودێ چ ل سه‌ر وان فه‌ركرییه و چ بۆ وان فه‌ركرییه ژ مه‌سه‌لێن دينى.
قُل لِّلۡمُخَلَّفِينَ مِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ سَتُدۡعَوۡنَ إِلَىٰ قَوۡمٍ أُوْلِي بَأۡسٖ شَدِيدٖ تُقَٰتِلُونَهُمۡ أَوۡ يُسۡلِمُونَۖ فَإِن تُطِيعُواْ يُؤۡتِكُمُ ٱللَّهُ أَجۡرًا حَسَنٗاۖ وَإِن تَتَوَلَّوۡاْ كَمَا تَوَلَّيۡتُم مِّن قَبۡلُ يُعَذِّبۡكُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا ﴿١٦﴾
تو بێژه وان عه‌ره‌بێن ده‌شتێ يێن ژ كرنا شه‌ڕى پاشڤه‌ماين: هوين بۆ كرنا شه‌ڕێ ملله‌ته‌كێ ب هێز ودژوار دێ ئێنه گازيكرن، هوين دێ شه‌ڕێ وان كه‌ن يان ئه‌و بێ شه‌ڕ دێ موسلمان بن، ڤێجا ئه‌گه‌ر هوين هنگى گوهدارییا خودێ بكه‌ن وشه‌ڕێ وى ملله‌تى بكه‌ن خودێ به‌حه‌شتێ دێ ده‌ته هه‌وه، وئه‌گه‌ر هوين بێ ئه‌مرییا وى بكه‌ن وه‌كى هه‌وه كرى ده‌مێ هه‌وه خۆ ژ ده‌ركه‌فتنا د گه‌ل پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن بۆ (مه‌كه‌هێ) دايه پاش، ئه‌و ب عه‌زابه‌كا ب ئێش دێ هه‌وه عه‌زاب ده‌ت.
لَّيۡسَ عَلَى ٱلۡأَعۡمَىٰ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡأَعۡرَجِ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرِيضِ حَرَجٞۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ يُدۡخِلۡهُ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَمَن يَتَوَلَّ يُعَذِّبۡهُ عَذَابًا أَلِيمٗا ﴿١٧﴾
چو گونه‌هـ ل سه‌ر يێ كۆره ژ هه‌وه نينه گه‌لى مرۆڤان، وچو گونه‌هـ ل سه‌ر يێ سه‌قه‌ت نينه، وچو گونه‌هـ ل سه‌ر يێ نه‌خۆش ژى نينه، ئه‌گه‌ر ئه‌و د گه‌ل خودان باوه‌ران ده‌رنه‌كه‌ڤنه جيهادێ؛ چونكى ئه‌و نه‌شێن ده‌ركه‌ڤن. وهه‌چییێ گوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى بكه‌ت خودێ وى دێ كه‌ته د وان به‌حه‌شتان دا يێن ڕويبار د بن داروبار وقه‌سرێن وان دا دچن، وهه‌چییێ بێ ئه‌مرییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى بكه‌ت، و د گه‌ل خودان باوه‌ران نه‌چته جيهادێ، خودێ ب عه‌زابه‌كا ب ئێش دێ وى عه‌زاب ده‌ت.
۞لَّقَدۡ رَضِيَ ٱللَّهُ عَنِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ إِذۡ يُبَايِعُونَكَ تَحۡتَ ٱلشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمۡ فَأَنزَلَ ٱلسَّكِينَةَ عَلَيۡهِمۡ وَأَثَٰبَهُمۡ فَتۡحٗا قَرِيبٗا ﴿١٨﴾
ب ڕاستى خودێ ژ خودان باوه‌ران ڕازى بوو ده‌مێ وان ل بن دارێ په‌يمان دايه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وئه‌ڤه ئه‌و په‌يمان بوو يا ل حوده‌يبیێ هاتییه به‌ستن، ئه‌وا دبێژنێ: (بیعة الرضوان)، ڤێجا خودێ زانى كانێ چ باوه‌رى وڕاستگۆيى ووه‌فادارى د دلێن ڤان خودان باوه‌ران دا هه‌يه، ئينا خودێ ته‌ناهى ب سه‌ر وان دا ئينا ودلێن وان موكم كرن، وپێش وێ ڤه يا ژ به‌ر صولحا (حوده‌يبیێ) نه‌گه‌هشتییێ وى ڤه‌كرنه‌كا نێزيك دا وان، كو ڤه‌كرنا (خه‌يبه‌رێ) بوو.
وَمَغَانِمَ كَثِيرَةٗ يَأۡخُذُونَهَاۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمٗا ﴿١٩﴾
ووى گه‌له‌ك ده‌سكه‌فتى ژ مالێ جوهییێن (خه‌يبه‌رێ) دانه وان. وهندى خودێیه د تۆلستاندنا خۆ دا ژ نه‌یاران یێ زال بوویه، و د ڕێڤه‌برنا كارێ چێكرییێن خۆ دا یێ كاربنه‌جهـ بوويه.