قورئانا پیرۆز › سورەتا الحديد › ئایەتا ٢٣
سورەتا الحديد · ئایەتا ٢٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Hadid
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
سَابِقُوٓاْ إِلَىٰ مَغۡفِرَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ وَجَنَّةٍ عَرۡضُهَا كَعَرۡضِ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ أُعِدَّتۡ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦۚ ذَٰلِكَ فَضۡلُ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٢١﴾
هوين -ئهى گهلی مرۆڤان- لهزێ د وان ئهگهران دا بكهن يێن لێبۆرين پێ ب دهست ههوهڤه دئێت وهكى تۆبهكرنێ وخۆدويركرنا ژ گونههان؛ دا جزايێ ههوه ببته لێبۆرين ژ خودايێ ههوه، وبهحهشتهكا فرههییا وێ هندى عهرد وعهسمانان، ئهو بۆ وان يا هاتییه ئامادهكرن يێن تهوحيدا خودێ كرى ودويكهفتنا پێغهمبهرێن وى كرى، ئهو قهنجییا خودێیه ئهو وێ ددهته وى يێ وى بڤێت ژ بهنییێن خۆ، وئهگهر قهنجى ودلۆڤانییا خودێ وكارێ چاك نهبت كهسهك ناچته بهحهشتێ. وخودێ خودانێ قهنجییا مهزنه ل سهر بهنییێن خۆ.
مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مِّن قَبۡلِ أَن نَّبۡرَأَهَآۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ ﴿٢٢﴾
چو ئاتاف وموصيبهت نه د عهردى دا ونه د لهشێن ههوه ب خۆ دا وهكى نساخییێ وبرسێ ونهخۆشییێ نائێنه سهرێ ههوه -گهلی مرۆڤان- ئهگهر ئهو د لهوحێ پاراستى دا نههاتبنه نڤيسين بهرى رح بۆ ههوه بێنهدان. هندى ئهو چهندهيه ئهو ل سهر خودێ يا ب ساناهییه.
لِّكَيۡلَا تَأۡسَوۡاْ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمۡ وَلَا تَفۡرَحُواْ بِمَآ ءَاتَىٰكُمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخۡتَالٖ فَخُورٍ ﴿٢٣﴾
دا هوين ب خهم نهكهڤن ل سهر وى تشتێ نهگههشتییه ههوه ژ دنيايێ، ودا هوين ب كهيف ژى نهكهڤن ل سهر وى تشتێ گههشتییه ههوه ژێ كهيفهكا وهسا هوين خۆ پێ ژبير بكهن، وخودێ حهز ژ وى ناكهت يێ خۆ ب وى تشتى مهزن بكهت يێ گههشتییێ ژ دنيايێ وخۆ پێ ل سهر خهلكى دفن بلند بكهت.
ٱلَّذِينَ يَبۡخَلُونَ وَيَأۡمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلۡبُخۡلِۗ وَمَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡغَنِيُّ ٱلۡحَمِيدُ ﴿٢٤﴾
ئهو خۆمهزنكهرێن ههنه يێن قهلسییێ د مالێ خۆ دا دكهن، ووى د ڕێكا خودێ دا خهرج ناكهن، وفهرمانێ ب قهلسییێ ل مرۆڤان دكهن وقهلسییێ ل بهر وان شرين دكهن. وههچییێ پشت بدهته گوهدارییا خودێ ئهو ژ خۆ پێڤهتر زيانێ ناگههينته كهسێ، وئهو چو زيانێ ناگههينته خودێ؛ چونكى هندى خودێیه يێ دهولهمهند وبێ منهته ژ خهلكى، ئهوه يێ هێژاى مهدحان يێ كو ههر سالۆخهتهكێ تهكووز وكارهكێ جوانێ ههى يێ وییه.
لَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَنزَلۡنَا مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمِيزَانَ لِيَقُومَ ٱلنَّاسُ بِٱلۡقِسۡطِۖ وَأَنزَلۡنَا ٱلۡحَدِيدَ فِيهِ بَأۡسٞ شَدِيدٞ وَمَنَٰفِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعۡلَمَ ٱللَّهُ مَن يَنصُرُهُۥ وَرُسُلَهُۥ بِٱلۡغَيۡبِۚ إِنَّ ٱللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٞ ﴿٢٥﴾
ب ڕاستى مه پێغهمبهرێن خۆ ب دهليلێن ئاشكهرا هنارتن، ومه كيتاب ب ئهحكام وشريعهت ڤه د گهل وان ئينا خوارێ، ومه تهرازى ئينا خوارێ؛ دا مرۆڤ ب دادییێ سهرهدهرییێ د گهل ئێك ودو بكهن، ومه ئاسن بۆ وان ئينا خوارێ، هێزهكا دژوار تێدا ههيه، ومفايێن جودا جودا ژى بۆ مرۆڤان تێدا ههنه، ودا خودێ بزانت كانێ كییه نه ل بهرچاڤ دينێ وى وپێغهمبهرێ وى ب سهر دئێخت. هندى خودێیه ئهو هێزداره يێ نهئێته بێزاركرن، وئهو زاله يێ كهس نهشێتێ.