قورئانا پیرۆز › سورەتا الحديد › ئایەتا ٢٨
سورەتا الحديد · ئایەتا ٢٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-Hadid
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحٗا وَإِبۡرَٰهِيمَ وَجَعَلۡنَا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلۡكِتَٰبَۖ فَمِنۡهُم مُّهۡتَدٖۖ وَكَثِيرٞ مِّنۡهُمۡ فَٰسِقُونَ ﴿٢٦﴾
و ب ڕاستى مه نووح وئيبراهيم بۆ ملله‌تێن وان هنارتن، ومه پێغه‌مبه‌رينى وكيتابێن هاتينه خوارێ كرنه د ناڤ دوونده‌ها وان دا، ڤێجا ژ دوونده‌ها وان هه‌يه يێ ب سه‌ر حه‌قییێ هلبووى، وپترییا وان ژ گوهدارى وئه‌مرێ خودێ دده‌ركه‌فتينه.
ثُمَّ قَفَّيۡنَا عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِم بِرُسُلِنَا وَقَفَّيۡنَا بِعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡإِنجِيلَۖ وَجَعَلۡنَا فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ رَأۡفَةٗ وَرَحۡمَةٗۚ وَرَهۡبَانِيَّةً ٱبۡتَدَعُوهَا مَا كَتَبۡنَٰهَا عَلَيۡهِمۡ إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ رِضۡوَٰنِ ٱللَّهِ فَمَا رَعَوۡهَا حَقَّ رِعَايَتِهَاۖ فَـَٔاتَيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنۡهُمۡ أَجۡرَهُمۡۖ وَكَثِيرٞ مِّنۡهُمۡ فَٰسِقُونَ ﴿٢٧﴾
پاشى ل سه‌ر شۆپا نووحى وئيبراهيمى مه ئه‌و پێغه‌مبه‌ر هنارتن يێن مه ده‌ليلێن ئاشكه‌را داينه د گه‌ل، ومه عيسايێ كوڕێ مه‌ريه‌مێ ب دويڤ وان دا هنارت، ومه ئنجيل دايێ، ومه نه‌رمى ودلۆڤانى كره د دلێن وان دا يێن دويكه‌فتنا وى ل سه‌ر دينێ وى كرى، ڤێجا ئه‌و د ناڤبه‌را خۆ دا ب ڤيان بوون، ووان ژ نك خۆ ره‌به‌نییه‌ك ئينا بوو ده‌رێ كو زێده ب ناڤ دینى ڤه چووین مه ئه‌و ل سه‌ر وان فه‌ر نه‌كربوو، به‌لكى وان ژ نك خۆ پێگيرى ب وێ چه‌ندێ دكر، مه‌خسه‌دا وان پێ ڕازيبوونا خودێ بوو، ڤێجا ئه‌و ب دورستى پێ ڕانه‌بوون؛ چونكى وان گوهۆڕين تێدا كر و ل دويڤ دينێ خودێ نه‌چوون، ڤێجا ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى ژ وان مه -ل دويڤ باوه‌رییا وان- خێرا وان دايێ، وپترییا وان ژ ئه‌مرێ خودێ دده‌ركه‌فتينه وباوه‌رییێ ب پێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- نائينن.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَءَامِنُواْ بِرَسُولِهِۦ يُؤۡتِكُمۡ كِفۡلَيۡنِ مِن رَّحۡمَتِهِۦ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ نُورٗا تَمۡشُونَ بِهِۦ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿٢٨﴾
ئه‌ى گه‌لی ئه‌وێن باوه‌رى ئيناى، ژ عه‌زابا خودێ بترسن وباوه‌رییێ ب پێغه‌مبه‌رێ وى بينن، ئه‌و دوقاتى دلۆڤانییا خۆ دێ ده‌ته هه‌وه، وئه‌و ڕۆناهییه‌كێ دێ ده‌ته هه‌وه هوين پێ ب ڕێكێ بكه‌ڤن، وئه‌و دێ گونه‌هێن هه‌وه بۆ هه‌وه ژێ به‌ت، وخودێ باش گونه‌هـ ژێبرێ به‌نییێن خۆيه، يێ دلۆڤانكاره ب وان.
لِّئَلَّا يَعۡلَمَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ أَلَّا يَقۡدِرُونَ عَلَىٰ شَيۡءٖ مِّن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٢٩﴾
خودێ ئه‌و هه‌مى دا هه‌وه؛ دا خودانێن كيتابێ ئه‌وێن باوه‌رى ب موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- نه‌ئيناى بزانن كو ئه‌و نه‌شێن تشته‌كى ژ قه‌نجییا خودێ بۆ خۆ ببه‌ن و ژ خه‌لكێ دى بگرن، وكو قه‌نجى هه‌مى ب ده‌ستێ خودێ ب تنێیه ئه‌و وێ دده‌ته وى يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ، وخودێ خودانێ قه‌نجییا مه‌زنه.