قورئانا پیرۆز › سورەتا الحج › ئایەتا ٥
سورەتا الحج · ئایەتا ٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Hajj
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُجَٰدِلُ فِي ٱللَّهِ بِغَيۡرِ عِلۡمٖ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيۡطَٰنٖ مَّرِيدٖ ﴿٣﴾
وهنده‌ك سه‌رێن كوفرێ ژ مرۆڤان هه‌ڤڕكییێ دكه‌ن وگومانێ دئێخنێ كو خودێ بشێت مرییان ڕاكه‌ته‌ڤه؛ ژ به‌ر نه‌زانينا وان ب ڕاستییا ڤێ شيانێ، ودويكه‌فتنا وان بۆ سه‌رێن كوفرێ ژ هه‌ر شه‌يتانه‌كێ ژ ئه‌مرێ خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ده‌ركه‌فتى.
كُتِبَ عَلَيۡهِ أَنَّهُۥ مَن تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُۥ يُضِلُّهُۥ وَيَهۡدِيهِ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ ﴿٤﴾
خودێ ل سه‌ر ڤى شه‌يتانى نڤيسییه كو هه‌چییێ ب دويڤ وى بكه‌ڤت ئه‌و وى به‌رزه دكه‌ت، وبه‌رێ وى ناده‌ته حه‌قییێ، به‌لكى ئه‌و وى دهاژۆته عه‌زابا جه‌هنه‌ما هلكرى، جزايێ دويكه‌فتنا وى بۆ وى شه‌يتانى.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمۡ فِي رَيۡبٖ مِّنَ ٱلۡبَعۡثِ فَإِنَّا خَلَقۡنَٰكُم مِّن تُرَابٖ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةٖ ثُمَّ مِنۡ عَلَقَةٖ ثُمَّ مِن مُّضۡغَةٖ مُّخَلَّقَةٖ وَغَيۡرِ مُخَلَّقَةٖ لِّنُبَيِّنَ لَكُمۡۚ وَنُقِرُّ فِي ٱلۡأَرۡحَامِ مَا نَشَآءُ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى ثُمَّ نُخۡرِجُكُمۡ طِفۡلٗا ثُمَّ لِتَبۡلُغُوٓاْ أَشُدَّكُمۡۖ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرۡذَلِ ٱلۡعُمُرِ لِكَيۡلَا يَعۡلَمَ مِنۢ بَعۡدِ عِلۡمٖ شَيۡـٔٗاۚ وَتَرَى ٱلۡأَرۡضَ هَامِدَةٗ فَإِذَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡهَا ٱلۡمَآءَ ٱهۡتَزَّتۡ وَرَبَتۡ وَأَنۢبَتَتۡ مِن كُلِّ زَوۡجِۭ بَهِيجٖ ﴿٥﴾
ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان ئه‌گه‌ر هوين ب گومانن كو خودێ مرییان زێندى دكه‌ته‌ڤه پانێ مه بابێ هه‌وه ئاده‌م ژ ئاخێ يێ ئافراندى، پاشى دوونده‌ها وى ژ چپكه‌كا ئاڤێ يا زێده بووى، پاشى ئه‌و چپكا ئاڤێ -ب شيانا خودێ- يا بوويه خوينه‌كا هشك، پاشى ئه‌و خوينا هشك يا بوويه پارچه‌كا گۆشتى يا هند هندى مرۆڤ دجيت، ڤێجا هنده‌ك جاران دبته چێكرییه‌كێ تمام حه‌تا ب سه‌ر دنيايێ دكه‌ڤت، وهنده‌ك جاران ئه‌و چێكرییه‌كێ نه يێ تمامه، له‌و دچت؛ دا ئه‌م تمامییا شيانا خۆ ل سه‌ر ئافراندنێ بۆ هه‌وه ئاشكه‌را بكه‌ين، وتشتێ مه بڤێت ئه‌م دهێلينه د مالبچويكان دا حه‌تا ده‌مێ بوونا وى، وئه‌ڤ قويناغه ب بوونا بچويكى پێك دئێن ده‌مێ ئه‌و دبته زارۆك پاشى مه‌زن دبت ودبته گه‌نجه‌كێ خودان هێز وعه‌قله‌كێ تمام، ودبت هنده‌ك زارۆك به‌رى هنگى بمرن، وهنده‌ك ژ وان مه‌زن دبن حه‌تا دگه‌هنه ژییێ پيراتییێ وكێم بوونا عه‌قلی؛ ڤێجا ئه‌ڤ دانعه‌مره تشته‌كى نزانت يێ وى به‌رى هنگى دزانى. وتو عه‌ردى دبينى يێ هشك ومرییه چو شينكاتى لێ نينه، ڤێجا ئه‌گه‌ر مه ئاڤ ب سه‌ر دا ئيناخوار ئه‌و دێ هژيێت وشينكاتى دێ ژێ ده‌ركه‌ڤت، و ژ به‌ر ئاڤدانێ دێ بلند بت، و ژ هه‌ر ڕه‌نگه‌كى ژ ڕه‌نگێن شينكاتییێ باش ئه‌و دێ پێڤه ئێت يێ بينه‌ران پێ خۆش بت.
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّهُۥ يُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَأَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿٦﴾
ئه‌ڤا به‌حس ژێ هاتییه‌كرن ژ نيشانێن شيانا خودێ يێن بۆرین، ده‌ليله‌كێ ڤه‌بڕه كو خودێیه ئه‌و خودايێ ب ڕاستى په‌رستن بۆ دئێته‌كرن، يێ كو نابت ژ وى پێڤه‌تر په‌رستن بۆ ئێكێ دى بێته كرن، وئه‌وه يێ مرییان زێندى دكه‌ته‌ڤه، وئه‌وه يێ خودان شيان ل سه‌ر كرنا هه‌ر تشته‌كێ هه‌ى.
وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٞ لَّا رَيۡبَ فِيهَا وَأَنَّ ٱللَّهَ يَبۡعَثُ مَن فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿٧﴾
وكو هندى ده‌مێ ڕابوونا پشتى مرنێيه هه‌ر دێ ئێت، چو گومان د ڤێ چه‌ندێ دا نينن، وكو خودێ مرییان ژ گۆڕێن وان بۆ حسێب وجزادانێ ڕادكه‌ته‌ڤه.