قورئانا پیرۆز › سورەتا الحج › ئایەتا ٦٢
سورەتا الحج · ئایەتا ٦٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Hajj
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞ذَٰلِكَۖ وَمَنۡ عَاقَبَ بِمِثۡلِ مَا عُوقِبَ بِهِۦ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيۡهِ لَيَنصُرَنَّهُ ٱللَّهُۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٞ ﴿٦٠﴾
ئه‌ڤ مه‌سه‌لا مه بۆ ته گۆتى ژ برنا مشه‌ختییان بۆ به‌حه‌شتێ، وهه‌چییێ ته‌عدايى لێ هاته‌كرن ده‌ستويرى بۆ وى هه‌يه كو ئه‌و ژى وه‌كى وێ يا د گه‌ل هاتییه‌كرن د گه‌ل ته‌عداكه‌رى بكه‌ت، وچو گونه‌هـ د ڤێ چه‌ندێ دا ل سه‌ر وى نينه، ڤێجا ئه‌گه‌ر ته‌عداكه‌ر زڤڕى وجاره‌كا دى نه‌خۆشى گه‌هاندێ، هندى خودێیه ته‌عدا لێكه‌رى ب سه‌ر دئێخت؛ چونكى نابت ته‌عدا ل وى بێته‌كرن ژ به‌ر تۆلڤه‌كرنا وى. هندى خودێیه عه‌فوكه‌رێ گونه‌هـ ژێبره، گونه‌هكاران عه‌فى دكه‌ت وله‌زێ د عه‌زابدانا وان دا ناكه‌ت، وگونه‌هێن وان ژێ دبه‌ت.
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ يُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِ وَأَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعُۢ بَصِيرٞ ﴿٦١﴾
ئه‌وێ ئه‌ڤ شريعه‌ت وئه‌حكامێن عادل بۆ هه‌وه داناين خودايێ حه‌قه، ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ خودان شيانه، و ژ شيانا وییه ئه‌و وى ده‌مێ كێم دبت ژ شه‌ڤێ دكه‌ته د ڕۆژێ دا، ووى ده‌مێ كێم دبت ژ ڕۆژێ دكه‌ته د شه‌ڤێ دا، وهندى خودێیه گوهـ ل هه‌مى ده‌نگان دبت، وهه‌مى كرياران دبينت، چو تشت ل به‌ر وى به‌رزه نابت.
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ هُوَ ٱلۡبَٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ ﴿٦٢﴾
ئه‌و ژ به‌ر كو خودێیه خودايێ حه‌ق يێ كو ژ وى پێڤه‌تر چو خودا نينن، وهندى ئه‌و تشتن يێن بوتپه‌رێس ژ بلی وى په‌رستنێ بۆ دكه‌ن دپويچن نه مفايى دگه‌هينن نه زيانێ، وهندى خودێیه د سه‌ر چێكرییێن خۆ ڕا يێ بلنده، ويێ بلنده ژ هندێ كو وى هه‌ڤكويف وهه‌ڤال هه‌بن، يێ مه‌زنه هه‌ر تشته‌ك د بن وى دايه، وچو تشت ژ وى مه‌زنتر نينه.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَتُصۡبِحُ ٱلۡأَرۡضُ مُخۡضَرَّةًۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٞ ﴿٦٣﴾
ئه‌رێ ما ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- نه‌ديتییه كو خودێ باران ژ عه‌سمانى ئينايه خوارێ، ڤێجا عه‌رد پێ كه‌سك دبت ژ به‌ر وى شينكاتییێ لێ شين دبت؟ هندى خودێیه بۆ به‌نییێن خۆ يێ باش وهويربينه كو ب وێ ئاڤێ شينكاتى بۆ وان ژ عه‌ردى ئينايه ده‌ر، و ب مه‌صلحه‌تا وان يێ شاره‌زايه.
لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهُوَ ٱلۡغَنِيُّ ٱلۡحَمِيدُ ﴿٦٤﴾
هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى ملك وبه‌نییێن خودێنه، هه‌مى هه‌وجه‌ى قه‌نجى وڕێڤه‌برنا وينه. وهندى خودێیه ئه‌وه ده‌وله‌مه‌ندێ هه‌وجه‌ى كه‌سێ نه‌بت، يێ مه‌دحێن وى د هه‌مى حالان دا دئێنه‌كرن. هويربينێ شاره‌زايه.