قورئانا پیرۆز › سورەتا الحاقة › ئایەتا ١١
سورەتا الحاقة · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Haqqah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ ﴿٩﴾
وفيرعه‌ونێ سه‌رداچووى، وئه‌و ملله‌تێن به‌رى وى يێن باوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رێن خۆ نه‌ئيناى، وخه‌لكێ گوندێن ملله‌تێ لووطى يێن كو ژ به‌ر كرێتییا وان كرى وه‌لاتێ وان ب وان ڤه ده‌رنشيف بووى، ئه‌و هه‌مى هاتن.
فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً ﴿١٠﴾
ووان گوهدارییا وان پێغه‌مبه‌ران نه‌كر يێن خودايێ وان بۆ وان هنارتين، ئينا خودێ ئه‌و ب دژوارى گرتن.
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ ﴿١١﴾
هندى ئه‌مين ده‌مێ ئاڤ ڕابووى، و ب سه‌ر هه‌مى تشتان كه‌فتى، مه هێڤێنێ هه‌وه د گه‌ل نووحى د وێ گه‌مییێ دا هلگرت يا كو ب سه‌ر ئاڤێ كه‌فتى.
لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ ﴿١٢﴾
دا ئه‌م وێ سه‌رهاتییێ يا خودان باوه‌ر تێدا ڕزگار بووين وكافر خندقين بكه‌ينه بيرئينان وعيبره‌ت، ودا هه‌ر گوهه‌كێ تشتى بگرت وێ ژ به‌ر بكه‌ت، و د وێ شيره‌تێ بگه‌هت يا خودێ لێ كرى.
فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿١٣﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ملياكه‌تى جاره‌كێ د (بۆڕییێ) دا پفكر، وئه‌و پفكرنا ئێكێیه يا دنيا پێ خراب دبت.