قورئانا پیرۆز › سورەتا الحجر › ئایەتا ٢١
سورەتا الحجر · ئایەتا ٢١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Hijr
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيۡءٖ مَّوۡزُونٖ ﴿١٩﴾
ومه عه‌رد به‌رفره‌هـ ڕائێخستییه، وچيا كرينه د ناڤ ڕا دا وى موكم ڕاگرن، و ژ هه‌ر ڕه‌نگه‌كێ شينكاتى مه هند د عه‌ردى دا شينكرییه هندى خه‌لك هه‌وجه ببنێ.
وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَمَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ ﴿٢٠﴾
وتشتێ هوين پێ بژين وژينا هه‌وه پێ ب ڕێڤه بچت مه يێ دانايه تێدا، و ژ دوونده‌هـ وخزمه‌تكار وده‌واران هندى هوين مفایى ژێ ببينن مه بۆ هه‌وه ئافراندينه، وڕزقێ وان ل سه‌ر هه‌وه نينه، به‌لكى ل سه‌ر خودێیه خودايێ هه‌مى چێكرییان.
وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَآئِنُهُۥ وَمَا نُنَزِّلُهُۥٓ إِلَّا بِقَدَرٖ مَّعۡلُومٖ ﴿٢١﴾
وتشته‌ك نينه خه‌لك مفایى ژێ ببينت ئه‌گه‌ر گه‌نجينه‌يێن وى ل نك مه نه‌بن، و ب پيڤانه‌كا ده‌سنيشانكرى نه‌بت يا وه‌كى مه بڤێت، وهه‌ما هندى مه بڤێت ئه‌م وى دئينينه خوارێ، هندى خزينه‌نه د ده‌ستێ خودێ دانه، ئه‌و وان دده‌ته وى يێ وى بڤێت و ژ وى دستينت يێ وى بڤێت، ل دويڤ دلۆڤانییا خۆ يا به‌رفره‌هـ، وكاربنه‌جهییا خۆ.
وَأَرۡسَلۡنَا ٱلرِّيَٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَسۡقَيۡنَٰكُمُوهُ وَمَآ أَنتُمۡ لَهُۥ بِخَٰزِنِينَ ﴿٢٢﴾
ومه با يێ هنارتى ئه‌و وان عه‌وران دهاژۆت يێن بارانێ وخێرێ ومفایى هل دگرن، ڤێجا مه ژ عه‌ورى بارانه‌كا بۆ ڤه‌خوارنا هه‌وه وعه‌رد وده‌وارێن هه‌وه هاتییه ئاماده‌كرن ئينا خوارێ، وهوين نه‌شێن وێ بارانێ د خزينه‌يێن خۆ دا بپارێزن، به‌لكى ئه‌مين وێ دپارێزين.
وَإِنَّا لَنَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَنَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثُونَ ﴿٢٣﴾
وهندى ئه‌مين ئه‌م ژ چونه‌يێ تشتێ مرى دده‌ين وژينێ دده‌ينێ، ويێ زێندى دمرينين گاڤا ئه‌جه‌لێ وى هات، وئه‌مين ميراتگرێن عه‌درى وهه‌ر تشته‌كێ لێ.