قورئانا پیرۆز › سورەتا الإنسان › ئایەتا ١
سورەتا الإنسان · ئایەتا ١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Insan
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
هَلۡ أَتَىٰ عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ حِينٞ مِّنَ ٱلدَّهۡرِ لَمۡ يَكُن شَيۡـٔٗا مَّذۡكُورًا ﴿١﴾
ب ڕاستى ده‌مه‌كێ درێژ د سه‌ر مرۆڤى ڕا چووبوو به‌رى رح بۆ وى بێته‌دان، ئه‌و تشته‌كێ بێته گۆتن يان ديتن نه‌بوو.
إِنَّا خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن نُّطۡفَةٍ أَمۡشَاجٖ نَّبۡتَلِيهِ فَجَعَلۡنَٰهُ سَمِيعَۢا بَصِيرًا ﴿٢﴾
هندى ئه‌مين مه مرۆڤ ژ چپكه‌كا تێكه‌ل ژ ئاڤا زه‌لامى وژنێ ئافراندییه، پاشى ئه‌م وى ب ئه‌حكامێن شريعه‌تى دجه‌ڕبينين، ڤێجا ژ به‌ر وێ چه‌ندێ مه ئه‌و كره خودان گوهـ وخودان چاڤ؛ دا وى گوهـ ل ئايه‌تان ببت، وده‌ليلان ببينت.
إِنَّا هَدَيۡنَٰهُ ٱلسَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرٗا وَإِمَّا كَفُورًا ﴿٣﴾
هندى ئه‌مين مه ڕێكا هيدايه‌تێ وسه‌رداچوونێ وخێر وشه‌ڕان بۆ ئاشكه‌را كر؛ دا ئه‌و ببته خودان باوه‌ره‌كێ شوكردار، يان كافره‌كێ قه‌نجى ڤه‌شێر.