قورئانا پیرۆز › سورەتا الإنسان › ئایەتا ١٧
سورەتا الإنسان · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Insan
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَيُطَافُ عَلَيۡهِم بِـَٔانِيَةٖ مِّن فِضَّةٖ وَأَكۡوَابٖ كَانَتۡ قَوَارِيرَا۠ ﴿١٥﴾
وخزمهتكار ئامانێن زيڤى، وپهرداغێن ڤهخوارنێ يێن شويشێ ئهوێن ژ زيڤى هاتينه چێكرن ل سهر وان دگێڕن.
قَوَارِيرَاْ مِن فِضَّةٖ قَدَّرُوهَا تَقۡدِيرٗا ﴿١٦﴾
وان ئهو پهرداغ پيڤاينه وهند ڤهخوارنێ دكهنێ هندى ڤهخوران دڤێت نهكێم نهزێده.
وَيُسۡقَوۡنَ فِيهَا كَأۡسٗا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا ﴿١٧﴾
و د بهحهشتێ دا پهرداغێن تژى مهيا تێكهل د گهل زهنجهبيلێ بۆ ڤان چاكان دئێنهدان.
عَيۡنٗا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلۡسَبِيلٗا ﴿١٨﴾
ئهو ژ كانییهكا بهحهشتێ ڤهدخون يا كو دبێژنێ: سهلسهبيل؛ هندى ئاڤا وێ يا ساخلهم وخۆشه.
۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا ﴿١٩﴾
وهندهك كوڕكێن خزمهتكار ههنه ل سهر وان دگهڕيێن ههردهم ل سهر ئێك حالينه، دهمێ تو وان دبينى -ژ بهر جوانى وڕویگهشییا وان- تو دێ هزر كهى ئهو مرارییێن دبهلاڤ وگهشن.