قورئانا پیرۆز › سورەتا الإنسان › ئایەتا ٢٠
سورەتا الإنسان · ئایەتا ٢٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Insan
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
عَيۡنٗا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلۡسَبِيلٗا ﴿١٨﴾
ئه‌و ژ كانییه‌كا به‌حه‌شتێ ڤه‌دخون يا كو دبێژنێ: سه‌لسه‌بيل؛ هندى ئاڤا وێ يا ساخله‌م وخۆشه.
۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا ﴿١٩﴾
وهنده‌ك كوڕكێن خزمه‌تكار هه‌نه ل سه‌ر وان دگه‌ڕيێن هه‌رده‌م ل سه‌ر ئێك حالينه، ده‌مێ تو وان دبينى -ژ به‌ر جوانى وڕویگه‌شییا وان- تو دێ هزر كه‌ى ئه‌و مرارییێن دبه‌لاڤ وگه‌شن.
وَإِذَا رَأَيۡتَ ثَمَّ رَأَيۡتَ نَعِيمٗا وَمُلۡكٗا كَبِيرًا ﴿٢٠﴾
وهه‌ر جهه‌كێ تو به‌رێ خۆ بده‌يێ ژ به‌حه‌شتێ دێ خۆشییه‌كا نه‌ئێته سالۆخدان وملكه‌كێ مه‌زن وبه‌رفه‌ه لێ بينى.
عَٰلِيَهُمۡ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضۡرٞ وَإِسۡتَبۡرَقٞۖ وَحُلُّوٓاْ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٖ وَسَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ شَرَابٗا طَهُورًا ﴿٢١﴾
له‌شێن وان ب هنده‌ك جلكان دخه‌ملاندينه به‌ته‌نێ وان ژ ئارميشێ كه‌سكێ ته‌نكه، و ژ سه‌رڤه ئارميشێ ستويره، وبازنێن زيڤى ل به‌ر وان دئێنه‌كرن، و د سه‌ر وێ هه‌مى خۆشییێ ڕا خودايێ وان ڤه‌خوارنه‌كا پاقژ دا وان.
إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمۡ جَزَآءٗ وَكَانَ سَعۡيُكُم مَّشۡكُورًا ﴿٢٢﴾
وبۆ وان دئێته گۆتن: هندى ئه‌ڤا هه‌يه بۆ هه‌وه يا هاتییه ئاماده‌كرن ژ به‌ر كريارێن هه‌وه يێن چاك، وكارێ هه‌وه كرى خودێ يێ ژێ ڕازى بوو ووى قه‌بويل كربوو.