قورئانا پیرۆز › سورەتا الإسراء › ئایەتا ١٠٠
سورەتا الإسراء · ئایەتا ١٠٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Isra
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُم بِأَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ خَلۡقٗا جَدِيدًا ﴿٩٨﴾
ئه‌ڤ عه‌زابا به‌حس ژێ هاتییه‌كرن جزايێ بوتپه‌رێسانه؛ ژ به‌ر كوفرا وان ب ئايه‌تێن خودێ، ودره‌وين ده‌رێخستنا وان بۆ پێغه‌مبه‌رێن وى يێن به‌رێ وان دايه عيباده‌تێ خودێ، و ژ به‌ر گۆتنا وان ده‌مێ فه‌رمان ل وان هاتییه‌كرن كو ئه‌و باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ بينن: ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌م مرين وبووينه هه‌ستییێن پێتى ئه‌رێ جاره‌كا دى ئه‌م دێ ئێينه ئافراندن؟
۞أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ قَادِرٌ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۡ وَجَعَلَ لَهُمۡ أَجَلٗا لَّا رَيۡبَ فِيهِ فَأَبَى ٱلظَّـٰلِمُونَ إِلَّا كُفُورٗا ﴿٩٩﴾
ئه‌رێ ما ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه بێ ئاگه‌هـ بووينه، ووان نه‌ديتییه ونه‌زانییه كو ئه‌و خودايێ عه‌سمان وعه‌رد وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤ دا ژ چونه‌يێ ئافراندين، دشێت پشتى نه‌مانا وان يێن وه‌كى وان بئافرينت؟ وخودێ ده‌مه‌كێ ده‌سنيشانكرى بۆ مرن وعه‌زابدانا ڤان بوتپه‌رێسان دانايه، بێ گومان ئه‌و ده‌م هه‌ر دێ ئێت، و د گه‌ل ئاشكه‌رايیا حه‌قییێ ژبلی كوفرا ب دينێ خودێ كافر ل به‌ر تشته‌كێ دى نه‌هاتن.
قُل لَّوۡ أَنتُمۡ تَمۡلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحۡمَةِ رَبِّيٓ إِذٗا لَّأَمۡسَكۡتُمۡ خَشۡيَةَ ٱلۡإِنفَاقِۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ قَتُورٗا ﴿١٠٠﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان كافران: ئه‌گه‌ر خزينێن دلۆڤانییا خودايێ من يا چو جاران خلاس نه‌بت د ده‌ستێ هه‌وه دا بانه هوين دا به‌خيلییێ پێ كه‌ن، و ژ ترسێن خلاسبوونێ دا وكو هوين فه‌قير بمينن هه‌وه چو ژێ نه‌ددا كه‌سێ. ومرۆڤ ب تبيعه‌تێ خۆ به‌خيلییێ ب وى تشتى دكه‌ت يێ د ده‌ستان دا ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ ئه‌و ب باوه‌رییێ پاراستى.
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ تِسۡعَ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتٖۖ فَسۡـَٔلۡ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ إِذۡ جَآءَهُمۡ فَقَالَ لَهُۥ فِرۡعَوۡنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰمُوسَىٰ مَسۡحُورٗا ﴿١٠١﴾
و ب ڕاستى نه‌ه ئايه‌تێن روهن وئاشكه‌را مه دابوونه مووسایى ڕاستییا پێغه‌مبه‌رينییا وى ئاشكه‌را دكر، وئه‌و ژى ئه‌ڤه بوون: گۆپال وده‌ست وخه‌لا وكێمبوونا فێقى وده‌رامه‌تى وله‌هى وكولی وكێچ وبه‌ق وخوين، ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پسيارێ ژ جوهییان بكه ده‌مێ مووسا بۆ باپيرێن وان ب موعجزه‌يێن ئاشكه‌را هاتى، ئينا فيرعه‌ونى گۆته مووسایى: هندى ئه‌زم ئه‌ز هزر دكه‌م كو تو -ئه‌ى مووسا- سێره‌به‌ندى ژ به‌ر وان كارێن تو دكه‌ى عه‌قلێ ته نه‌مايه.
قَالَ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَآ أَنزَلَ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ بَصَآئِرَ وَإِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰفِرۡعَوۡنُ مَثۡبُورٗا ﴿١٠٢﴾
ئينا مووساى به‌رسڤا وى دا: ئه‌ى فيرعه‌ون ب ڕاستى ته زانییه كو ژبلی خودايێ عه‌رد وعه‌سمانان كه‌سێ ئه‌ڤ هه‌ر نه‌ه ئايه‌ته نه‌ئيناينه خوارێ؛ دا ئه‌و بۆ خودان ديتنان ببنه ده‌ليل ل سه‌ر ته‌وحيدا خودێ، وهندى ئه‌زم ئه‌ز مسۆگه‌ر دزانم كو تو -ئه‌ى فيرعه‌ون- دێ تێچى وشكێى.