قورئانا پیرۆز › سورەتا الإسراء › ئایەتا ٢٥
سورەتا الإسراء · ئایەتا ٢٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Isra
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنًاۚ إِمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفّٖ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلٗا كَرِيمٗا ﴿٢٣﴾
وخودايێ ته -ئه‌ى مرۆڤ- فه‌رمان دايه كو په‌رستنا وى ب تنێ بێته‌كرن، وفه‌رمان ب قه‌نجییا د گه‌ل باب وده‌يكێ كرییه، و ب تايبه‌تى ده‌مێ ئه‌و پير دبن، ڤێجا ئه‌گه‌ر ته تشته‌ك ژ ئێك ژ وان يان ژ هه‌ردووان گوهـ لێ بوو تو بێنا خۆ ته‌نگ نه‌كه ووان حسێب نه‌كه باره‌كێ گران، وگۆتنا نه‌خۆش نه‌بێژه وان، خۆ تو نه‌بێژێ: ئۆف! كو كێمترين په‌يڤا نه‌خۆش ئه‌وه، وكاره‌كێ كرێت د ده‌حه‌قا وان دا بلا ژ ته ده‌رنه‌كه‌ڤت، به‌لێ د گه‌ل وان يێ نه‌رم به، وهه‌رده‌م ب گۆتنه‌كا نه‌رم وجوان وان باخێڤه.
وَٱخۡفِضۡ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحۡمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرۡحَمۡهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرٗا ﴿٢٤﴾
وتو چه‌نگێ خۆ بۆ ده‌يك وبابێ خۆ بشكێنه وڕه‌حمێ ب وان ببه، و ل ساخى ومرنا وان تو داخوازێ ژ خودايێ خۆ بكه كو ب دلۆڤانییه‌كا به‌رفره‌هـ دلۆڤانییێ ب وان ببه‌ت، كانێ چاوا وان صه‌بر ل سه‌ر په‌روه‌رده‌كرنا ته كێشايه ده‌مێ تو زارۆكه‌كێ بێ هێز وشيان.
رَّبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمۡۚ إِن تَكُونُواْ صَٰلِحِينَ فَإِنَّهُۥ كَانَ لِلۡأَوَّـٰبِينَ غَفُورٗا ﴿٢٥﴾
خودايێ هه‌وه -گه‌لی مرۆڤان- ب وى تشتێ د نه‌فسێن هه‌وه دا ژ خرابى وباشییان زاناتره. ئه‌گه‌ر مه‌خسه‌دا هه‌وه ڕازيبوونا خودێ بت، هندى خودێیه بۆ وان يێن هه‌رده‌م ل وى دزڤڕن باش گونه‌هـ ژێبره، ڤێجا يێ خودێ بزانت كو ژ ڤيانا وى وتۆبێ زێده‌تر چو د دلێ وى دا نينه، خودێ دێ وى عه‌فى كه‌ت، وگونه‌هێن وى يێن بچويك يێن كو هه‌ر ژ مرۆڤان چێ دبن دێ بۆ وى ژێ به‌ت.
وَءَاتِ ذَا ٱلۡقُرۡبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلۡمِسۡكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرۡ تَبۡذِيرًا ﴿٢٦﴾
وتو باشییێ د گه‌ل هه‌ر ئێكێ ب مرۆڤاينییێ نێزيكى ته دبت بكه، ومافێ وى ژ قه‌نجى وباشییێ بدێ، وتو قه‌نجییێ د گه‌ل هه‌ژارێ پێتڤى وڕێڤنگێ بێ مال وحال بكه، وتو مالێ خۆ د تشته‌كى دا يێ خودێ پێ ڕازى نه‌بت خه‌رج نه‌كه، وده‌ستبه‌ردانێ نه‌كه.
إِنَّ ٱلۡمُبَذِّرِينَ كَانُوٓاْ إِخۡوَٰنَ ٱلشَّيَٰطِينِۖ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِرَبِّهِۦ كَفُورٗا ﴿٢٧﴾
هندى ئه‌ون يێن ده‌ستبه‌رداى ومالێ خۆ د گونه‌هان دا خه‌رج دكه‌ن د گونه‌هێ وخرابییێ دا ئه‌و وه‌كى شه‌يتانانه، وشه‌يتان ب قه‌نجییا خودايێ خۆ گه‌له‌ك يێ كافربوو.