قورئانا پیرۆز › سورەتا الإسراء › ئایەتا ٣٢
سورەتا الإسراء · ئایەتا ٣٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Isra
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ رَبَّكَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرٗا ﴿٣٠﴾
هندى خودايێ ته‌يه ڕزقى ل سه‌ر هنده‌ك مرۆڤان به‌رفره‌هـ دكه‌ت، و ل سه‌ر هنده‌كان به‌رته‌نگ دكه‌ت، ل دويڤ زانين وحكمه‌تا خۆ. هندى ئه‌وه ئه‌و ب نهێنییێن به‌نییێن خۆ يێ ئاگه‌هداره.
وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ خَشۡيَةَ إِمۡلَٰقٖۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُهُمۡ وَإِيَّاكُمۡۚ إِنَّ قَتۡلَهُمۡ كَانَ خِطۡـٔٗا كَبِيرٗا ﴿٣١﴾
وهوين -گه‌لی مرۆڤان- ژ ترسا هه‌ژارییێ دا زارۆكێن خۆ نه‌كوژن؛ چونكى خودێیه ڕزقى دده‌ته به‌نییێن خۆ، كا چاوا ڕزقێ هه‌وه دده‌ت وه‌سا ڕزقێ عه‌يالێ هه‌وه ژى دێ ده‌ت، هندى كوشتنا زارۆكانه گونه‌هه‌كا مه‌زنه.
وَلَا تَقۡرَبُواْ ٱلزِّنَىٰٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ فَٰحِشَةٗ وَسَآءَ سَبِيلٗا ﴿٣٢﴾
وهوين خۆ نێزيكى زنايێ وده‌سپێكێن وێ نه‌كه‌ن؛ دا هوين تووش نه‌بنێ، هندى ئه‌وه ئه‌و كاره‌كێ زێده كرێته، وڕێكا وێ ڕێكه‌كا پيس بوويه.
وَلَا تَقۡتُلُواْ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۗ وَمَن قُتِلَ مَظۡلُومٗا فَقَدۡ جَعَلۡنَا لِوَلِيِّهِۦ سُلۡطَٰنٗا فَلَا يُسۡرِف فِّي ٱلۡقَتۡلِۖ إِنَّهُۥ كَانَ مَنصُورٗا ﴿٣٣﴾
وهوين بێ حه‌ق وێ نه‌فسێ نه‌كوژن يا خودێ كوشتنا وێ حه‌رام كرى. وهه‌چییێ بێى حه‌قه‌كێ شه‌رعى بێته كوشتن ب ڕاستى مه ده‌سهه‌لات دايه سه‌ركارێ وى -چ ميراتگرێ وى بت يان حاكم بت- كو وى بكوژت يان ژى داخوازا خوينێ ژێ بكه‌ت، وچێ نابت بۆ سه‌ركارێ كوشتى كو زێده‌گاڤییێ ل سه‌ر وى توخويبى بكه‌ت يێ خودێ داناى، هندى خودێیه هاريكارێ سه‌ركارێ كوشتییه حه‌تا ئه‌و حه‌قێ خۆ وه‌ردگرت.
وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥۚ وَأَوۡفُواْ بِٱلۡعَهۡدِۖ إِنَّ ٱلۡعَهۡدَ كَانَ مَسۡـُٔولٗا ﴿٣٤﴾
وهوين ته‌صه‌رروفێ د مالێ وان زارۆكان دا نه‌كه‌ن يێن بابێن وان مرين، وئه‌و ماينه ل به‌ر ده‌ستێ هه‌وه، ب وێ ڕێكێ نه‌بت يا بۆ وان باش بت، حه‌تا ئه‌و زارۆك مه‌زن دبن، وهوين وه‌فادارییێ ب هه‌ر په‌يمانه‌كێ بكه‌ن يا هه‌وه داى. هندى په‌يمانه خودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ پسيارا وێ ژ خودانى دكه‌ت.