قورئانا پیرۆز › سورەتا الإسراء › ئایەتا ٤٢
سورەتا الإسراء · ئایەتا ٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Isra
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَفَأَصۡفَىٰكُمۡ رَبُّكُم بِٱلۡبَنِينَ وَٱتَّخَذَ مِنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ إِنَٰثًاۚ إِنَّكُمۡ لَتَقُولُونَ قَوۡلًا عَظِيمٗا ﴿٤٠﴾
ئه‌رێ ڤێجا ما خودايێ هه‌وه -گه‌لی بوتپه‌رێسان- كوڕ داينه هه‌وه، وفريشته بۆ خۆ كرينه كچ؟ ئه‌ڤ گۆتنا هه‌وه زێده يا كرێته، ونه يا هه‌ژى خودێیه.
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِيَذَّكَّرُواْ وَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا نُفُورٗا ﴿٤١﴾
و ب ڕاستى د ڤێ قورئانێ دا مه ئه‌حكام ومه‌ته‌ل وشيره‌ت ب گه‌له‌ك ڕه‌نگان يێن ئاشكه‌را كرين؛ دا مرۆڤ هزرا خۆ تێدا بكه‌ن ومفایه‌كێ خێرا وان تێدا بۆ خۆ ژ وێ وه‌ربگرن، ودا ئه‌و خۆ ژ وێ بده‌نه پاش يا خرابییا وان تێدا، وئاشكه‌راكرنا ئه‌حكامان ژ خۆدويركرنا ژ حه‌قییێ وبێ ئاگه‌هییا ژ مفاوه‌رگرتنێ پێڤه‌تر چو ل زۆرداران زێده ناكه‌ت.
قُل لَّوۡ كَانَ مَعَهُۥٓ ءَالِهَةٞ كَمَا يَقُولُونَ إِذٗا لَّٱبۡتَغَوۡاْ إِلَىٰ ذِي ٱلۡعَرۡشِ سَبِيلٗا ﴿٤٢﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه بوتپه‌رێسان: ئه‌گه‌ر هنده‌ك خوداوه‌ند د گه‌ل خودێ هه‌بان، ئه‌و خوداوه‌ند دا بۆ خۆ ل ڕێكه‌كێ گه‌ڕيێن كو پێ بشێنه خودێ خودانێ عه‌رشێ مه‌زن.
سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوّٗا كَبِيرٗا ﴿٤٣﴾
يێ پاك وپاقژ بت خودێ ژ وى تشتێ بوتپه‌رێس دبێژن، ويێ بلند بت بلندییه‌كا مه‌زن.
تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ ٱلسَّبۡعُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمۡدِهِۦ وَلَٰكِن لَّا تَفۡقَهُونَ تَسۡبِيحَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورٗا ﴿٤٤﴾
هه‌ر حه‌فت عه‌سمان وعه‌رد، وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤ وان دا ژ چێكریان ته‌سبيحا وى دكه‌ن، وهه‌ر تشته‌كێ هه‌ى خودێ پاك دكه‌ت ومه‌دحێن وى دكه‌ت، به‌لێ هوين -گه‌لی مرۆڤان- د وێ چه‌ندێ ناگه‌هن. هندى خودێیه ب به‌نییێن خۆ يێ ئارام بوويه له‌زێ ل عه‌زابدانا وان ناكه‌ت، وباش گونه‌هـ ژێبر بوويه ب وان.