قورئانا پیرۆز › سورەتا الإسراء › ئایەتا ٤٥
سورەتا الإسراء · ئایەتا ٤٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Isra
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوّٗا كَبِيرٗا ﴿٤٣﴾
يێ پاك وپاقژ بت خودێ ژ وى تشتێ بوتپه‌رێس دبێژن، ويێ بلند بت بلندییه‌كا مه‌زن.
تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ ٱلسَّبۡعُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمۡدِهِۦ وَلَٰكِن لَّا تَفۡقَهُونَ تَسۡبِيحَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورٗا ﴿٤٤﴾
هه‌ر حه‌فت عه‌سمان وعه‌رد، وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤ وان دا ژ چێكریان ته‌سبيحا وى دكه‌ن، وهه‌ر تشته‌كێ هه‌ى خودێ پاك دكه‌ت ومه‌دحێن وى دكه‌ت، به‌لێ هوين -گه‌لی مرۆڤان- د وێ چه‌ندێ ناگه‌هن. هندى خودێیه ب به‌نییێن خۆ يێ ئارام بوويه له‌زێ ل عه‌زابدانا وان ناكه‌ت، وباش گونه‌هـ ژێبر بوويه ب وان.
وَإِذَا قَرَأۡتَ ٱلۡقُرۡءَانَ جَعَلۡنَا بَيۡنَكَ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ حِجَابٗا مَّسۡتُورٗا ﴿٤٥﴾
وئه‌گه‌ر ته قورئان خواند وڤان بوتپه‌رێسان گوهـ لێ بوو، د ناڤبه‌را ته ووان دا يێن باوه‌رییێ ب ئاخره‌تێ نه‌ئينن مه په‌رده‌یه‌ك دانا عه‌قلێ وان ژ تێگه‌هشتنا قورئانێ دگرت؛ وه‌ك جزادان بۆ وان سه‌را كوفرا وان.
وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٗاۚ وَإِذَا ذَكَرۡتَ رَبَّكَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِ وَحۡدَهُۥ وَلَّوۡاْ عَلَىٰٓ أَدۡبَٰرِهِمۡ نُفُورٗا ﴿٤٦﴾
ومه په‌رده ل سه‌ر دلێن بوتپه‌رێسان داناينه؛ دا ئه‌و د قورئانێ نه‌گه‌هن، ومه كه‌ڕاتى كره د گوهێن وان دا؛ دا وان گوهـ لێ نه‌بت، وئه‌گه‌ر ته د قورئانێ دا به‌حسێ خودايێ خۆ ب تنێ كر وبۆ ته‌وحيدا وى گازى كر وئه‌و ژ شركێ دانه پاش، ئه‌و بۆ خۆمه‌زنكرن ل سه‌ر پاش پانییێن خۆ دێ زڤڕن ودێ ژ گۆتنا ته ڕه‌ڤن؛ دا ئه‌و ته‌وحيدا خودێ ب تنێ د په‌رستنێ دا نه‌كه‌ن.
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَسۡتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذۡ يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَ وَإِذۡ هُمۡ نَجۡوَىٰٓ إِذۡ يَقُولُ ٱلظَّـٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلٗا مَّسۡحُورًا ﴿٤٧﴾
ئه‌م ب وى تشتى زاناترين يێ مه‌زنێن قوره‌يشییان گوهدارییێ بۆ دكه‌ن، ده‌مێ ئه‌و گوهێ خۆ دده‌نه ته، وئنيه‌تێن وان دخراب، وئه‌و بۆ مفاوه‌رگرتنێ وقه‌بويلكرنا حه‌قییێ گوهدارییا ته ناكه‌ن، وئه‌م پستپستا وان ژى دزانين ده‌مێ ئه‌و دبێژن: هه‌ما هوين دويكه‌فتنا زه‌لامه‌كى دكه‌ن سێره‌به‌ندى يا لێ هاتییه‌كرن وعه‌قلێ وى نه‌مايه.