قورئانا پیرۆز › سورەتا الإسراء › ئایەتا ٩٦
سورەتا الإسراء · ئایەتا ٩٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Isra
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَبَعَثَ ٱللَّهُ بَشَرٗا رَّسُولٗا ﴿٩٤﴾
وهه‌ما تشته‌كى كافر ژ باوه‌رى ئينانا ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى پاشڤه‌نه‌برينه، ده‌مێ ئاشكه‌راكرنا حه‌قییێ بۆ وان ژ نك خودێ هاتى، ئه‌و تێ نه‌بت وان ژ نه‌زانين گۆت: ئه‌رێ خودێ پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ نفشێ مرۆڤان هنارتییه؟
قُل لَّوۡ كَانَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَلَـٰٓئِكَةٞ يَمۡشُونَ مُطۡمَئِنِّينَ لَنَزَّلۡنَا عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَلَكٗا رَّسُولٗا ﴿٩٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌رسڤدان بۆ ڤان بوتپه‌رێسان بێژه: ئه‌گه‌ر هنده‌ك فريشته ل عه‌ردى هه‌بان پشتڕاست لێ ب ڕێڤه چووبان، ئه‌م دا پێغه‌مبه‌ره‌كى ژ نفشێ وان بۆ وان هنێرين، به‌لێ خه‌لكێ عه‌ردى مرۆڤن، وئه‌و پێغه‌مبه‌رێ بۆ وان بێت دڤێت ژ نفشێ وان بت؛ دا ئه‌و بشێن د گه‌ل وى باخڤن و د گۆتنا وى بگه‌هن.
قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدَۢا بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرٗا ﴿٩٦﴾
تو بێژه وان: د ناڤبه‌را من وهه‌وه دا خودێ به‌سه شاهد بت ل سه‌ر ڕاستییا پێغه‌مبه‌رينییا من، هندى ئه‌وه ئه‌و ب حالێ به‌نییێن خۆ يێ شاره‌زايه، و ب كريارێن وان يێ بينه‌ره، ودێ وان سه‌را جزا ده‌ت.
وَمَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُمۡ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِهِۦۖ وَنَحۡشُرُهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ عُمۡيٗا وَبُكۡمٗا وَصُمّٗاۖ مَّأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ كُلَّمَا خَبَتۡ زِدۡنَٰهُمۡ سَعِيرٗا ﴿٩٧﴾
وهه‌چییێ خودێ وى ب هيدايه‌ت بينت ئه‌و به‌رێ وى كه‌فته حه‌قییێ، وهه‌چییێ وى ئه‌و به‌رزه كر وشه‌رمزار كر ژبلی خودێ تو كه‌سه‌كێ بۆ وى نابينى به‌رێ وى بده‌ته هيدايه‌تێ، و ل ڕۆژا قيامه‌تێ خودێ ڤان سه‌رداچوويان دێ ڕاكه‌ته‌ڤه، و ل سه‌ر ڕوییان كۆم كه‌ت، وئه‌و نه‌دبينن ونه‌دئاخڤن ونه‌گوهـ لێ دبن، ئاگرێ جه‌هنه‌ما شارياى جهێ لێ زڤڕينا وانه، هه‌ر جاره‌كا گوڕییا وێ كزبوو، وئاگرێ وێ كێم بوو، ئه‌م ئاگره‌كێ دى يێ شارياى دێ ل وان زێده كه‌ين.
ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُم بِأَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ خَلۡقٗا جَدِيدًا ﴿٩٨﴾
ئه‌ڤ عه‌زابا به‌حس ژێ هاتییه‌كرن جزايێ بوتپه‌رێسانه؛ ژ به‌ر كوفرا وان ب ئايه‌تێن خودێ، ودره‌وين ده‌رێخستنا وان بۆ پێغه‌مبه‌رێن وى يێن به‌رێ وان دايه عيباده‌تێ خودێ، و ژ به‌ر گۆتنا وان ده‌مێ فه‌رمان ل وان هاتییه‌كرن كو ئه‌و باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ بينن: ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌م مرين وبووينه هه‌ستییێن پێتى ئه‌رێ جاره‌كا دى ئه‌م دێ ئێينه ئافراندن؟