قورئانا پیرۆز › سورەتا الجن › ئایەتا ٢٦
سورەتا الجن · ئایەتا ٢٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Jinn
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوۡاْ مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعۡلَمُونَ مَنۡ أَضۡعَفُ نَاصِرٗا وَأَقَلُّ عَدَدٗا ﴿٢٤﴾
حه‌تا ده‌مێ بوتپه‌رێس وێ عه‌زابێ دبينن يا ژڤان بۆ وان پێ هاتییه‌دان، هنگى ئه‌و دێ زانن: پشته‌ڤانێ كێ يێ لاوازتره وله‌شكه‌رێ كێ يێ كێمتره؟
قُلۡ إِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٞ مَّا تُوعَدُونَ أَمۡ يَجۡعَلُ لَهُۥ رَبِّيٓ أَمَدًا ﴿٢٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه بوتپه‌رێسان: ئه‌ز نزانم كانێ ده‌مێ هاتنا وێ عه‌زابێ يا ژڤان بۆ هه‌وه پێ هاتییه‌دان يێ نێزيكه، يان ژى خودايێ من دێ ده‌مه‌كێ درێژ بۆ دانت؟
عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ فَلَا يُظۡهِرُ عَلَىٰ غَيۡبِهِۦٓ أَحَدًا ﴿٢٦﴾
وئه‌و يێ زانايه ب تشتێ نه‌به‌رچاڤ، وئه‌و كه‌سێ ژ به‌نییێن خۆ ب غه‌يبا خۆ ئاگه‌هدار ناكه‌ت.
إِلَّا مَنِ ٱرۡتَضَىٰ مِن رَّسُولٖ فَإِنَّهُۥ يَسۡلُكُ مِنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ رَصَدٗا ﴿٢٧﴾
ئه‌و تێ نه‌بت يێ وى بۆ پێغه‌مبه‌رينییێ هلبژارتى وپێ ڕازى بووى، ئه‌و وى ب هنده‌كێ ژ غه‌يبێ ئاگه‌هدار دكه‌ت، وئه‌و ل به‌ر ده‌ستێ وى پێغه‌مبه‌رى و ل پشت وى هنده‌ك ملياكه‌تان دهنێرت دا ئه‌و وى ژ ئه‌جنان بپارێزن؛ دا ئه‌و چو گۆتنان ژ وى نه‌دزن وبۆ خێڤزانكان ببه‌ن.
لِّيَعۡلَمَ أَن قَدۡ أَبۡلَغُواْ رِسَٰلَٰتِ رَبِّهِمۡ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيۡهِمۡ وَأَحۡصَىٰ كُلَّ شَيۡءٍ عَدَدَۢا ﴿٢٨﴾
دا پێغه‌مبه‌ر بزانت كو حالێ پێغه‌مبه‌رێن به‌رى وى ژى د گه‌هاندنێ دا هه‌ر يێ وه‌سا بوو، وكو ئه‌و ژى وه‌كى وان ژ ئه‌جنان يێ هاتییه پاراستن، وكو زانينا خودێ دۆرا ل هه‌ر تشته‌كێ ل نك وان گرتى چ يێ ئاشكه‌را بت چ يێ ڤه‌شارتى، تشته‌ك ژ وان ل وى به‌رزه نابت، وهه‌ر تشته‌كێ هه‌ى وى هژمارتییه، وچو ژێ ل وى به‌رزه نابت.