قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ١٠٧
سورەتا الكهف · ئایەتا ١٠٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ وَلِقَآئِهِۦ فَحَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فَلَا نُقِيمُ لَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَزۡنٗا ﴿١٠٥﴾
ئه‌وێن هه يێن كارێ وان ب زيان، ئه‌ون يێن كافرى ب ئايه‌تێن خودايێ خۆ كرى، وباوه‌رى ب ديدارا وى ل ڕۆژا قيامه‌تێ نه‌ئيناى، ڤێجا كريارێن وان پويچ بوون؛ ژ به‌ر كوفرا وان، وئه‌م ل ڕۆژا قيامه‌تێ چو بهاى ناده‌ينه وان.
ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُمۡ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُواْ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَرُسُلِي هُزُوًا ﴿١٠٦﴾
ئه‌وا هه يا به‌حس ژێ هاتییه‌كرن ژ پويچبوونا كارێ وان جزايێ وان ئاگرێ جه‌هنه‌مێیه؛ ژ به‌ر كافرییا وان ب خودێ كرى ويارى وتڕانه بۆ خۆ ب ئايه‌ت وده‌ليلێن خودێ كرى.
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ كَانَتۡ لَهُمۡ جَنَّـٰتُ ٱلۡفِرۡدَوۡسِ نُزُلًا ﴿١٠٧﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رى ب من وپێغه‌مبه‌رێن من ئيناى، وچاكى كرين، باشترين وبلندترين جهـ ل به‌حه‌شتێ بۆ وانه.
خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يَبۡغُونَ عَنۡهَا حِوَلٗا ﴿١٠٨﴾
هه‌ر وهه‌ر ئه‌و دێ تێدا بن، وان نه‌ڤێت ژێ بێنه ڤه‌گوهاستن؛ ژ به‌ر ڤيانا وان بۆ وێ.
قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادٗا لِّكَلِمَٰتِ رَبِّي لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَٰتُ رَبِّي وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدٗا ﴿١٠٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: ئه‌گه‌ر ئاڤا ده‌ريايێ حوبرێ وان قه‌له‌مان بن يێن گۆتنا خودێ دنڤيسن، ئاڤا ده‌ريايێ دا ب دويماهى ئێت به‌رى كو په‌يڤێن خودێ ب دويماهى بێن، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌م هنده‌ك ده‌ريايێن دى ژى بۆ هاريكارى بينينه هارى وێ ده‌ريايێ. وئه‌ڤ ئايه‌ته هندێ دگه‌هينت كو سالۆخه‌تێ ئاخفتنێ ب دورستى خودێ هه‌يه ب ڕه‌نگه‌كێ بابه‌تى وى بت.