قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ١١٠
سورەتا الكهف · ئایەتا ١١٠ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يَبۡغُونَ عَنۡهَا حِوَلٗا ﴿١٠٨﴾
هه‌ر وهه‌ر ئه‌و دێ تێدا بن، وان نه‌ڤێت ژێ بێنه ڤه‌گوهاستن؛ ژ به‌ر ڤيانا وان بۆ وێ.
قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادٗا لِّكَلِمَٰتِ رَبِّي لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَٰتُ رَبِّي وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدٗا ﴿١٠٩﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: ئه‌گه‌ر ئاڤا ده‌ريايێ حوبرێ وان قه‌له‌مان بن يێن گۆتنا خودێ دنڤيسن، ئاڤا ده‌ريايێ دا ب دويماهى ئێت به‌رى كو په‌يڤێن خودێ ب دويماهى بێن، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌م هنده‌ك ده‌ريايێن دى ژى بۆ هاريكارى بينينه هارى وێ ده‌ريايێ. وئه‌ڤ ئايه‌ته هندێ دگه‌هينت كو سالۆخه‌تێ ئاخفتنێ ب دورستى خودێ هه‌يه ب ڕه‌نگه‌كێ بابه‌تى وى بت.
قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ فَمَن كَانَ يَرۡجُواْ لِقَآءَ رَبِّهِۦ فَلۡيَعۡمَلۡ عَمَلٗا صَٰلِحٗا وَلَا يُشۡرِكۡ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦٓ أَحَدَۢا ﴿١١٠﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان بوتپه‌رێسان: هه‌ما ئه‌ز ژى وه‌كى هه‌وه مرۆڤه‌كم وه‌حى بۆ من ژ نك خودايێ من دئێت به‌لێ خودايێ هه‌وه خودایه‌كێ ب تنێیه، ڤێجا هه‌چییێ ژ عه‌زابا خودايێ خۆ بترست ودلێ خۆ ببه‌ته خێرا وى ل ڕۆژا ديدارا وى، بلا كاره‌كێ چاك بۆ خودايێ خۆ بكه‌ت كو ل دويڤ شريعه‌تێ وى بت، وچو شريكان د په‌رستنێ دا بۆ وى نه‌دانت.