قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٢٨
سورەتا الكهف · ئایەتا ٢٨ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قُلِ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثُواْۖ لَهُۥ غَيۡبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ أَبۡصِرۡ بِهِۦ وَأَسۡمِعۡۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِيّٖ وَلَا يُشۡرِكُ فِي حُكۡمِهِۦٓ أَحَدٗا ﴿٢٦﴾
وئه‌گه‌ر پسيارا ده‌مێ مانا وان د شكه‌فتێ ڤه ژ ته هاته‌كرن، وته چو زانين پێ نه‌بت وخودێ بۆ ته نه‌گۆتبت، تو چو تشتان ژ نك خۆ نه‌بێژه، به‌لێ تو بێژه: خودێ ب ده‌مێ مانا وان زاناتره، زانينا تشتێ نه‌به‌رچاڤ ل عه‌سمانان وعه‌ردى بۆ ویيه، تو ژ ديتن وگوهـ لێ بوونا وى يا كو دۆر ل هه‌ر تشته‌كى گرتى عه‌جێبگرتى ببه. ژبلی وى خه‌لكى چو سه‌ركار نينن كارێ وان ب ڕێڤه ببه‌ت، ووى د حوكم وشريعه‌ت وقه‌ده‌را خۆ دا چو هه‌ڤپشك نينن.
وَٱتۡلُ مَآ أُوحِيَ إِلَيۡكَ مِن كِتَابِ رَبِّكَۖ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِهِۦ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلۡتَحَدٗا ﴿٢٧﴾
وتو وێ بخوينه يا خودێ ژ قورئانێ ب وه‌حى بۆ ته ئينايه خوارێ، هندى قورئانه ئه‌و كيتابه يا چو گوهۆڕين بۆ په‌يڤێن وێ نه‌بن ژ به‌ر ڕاستى ودادییا وان، وژبلی خودايێ خۆ تو كه‌سێ نابينى هاوارێن خۆ بگه‌هينییێ، وخۆ پێ بپارێزى.
وَٱصۡبِرۡ نَفۡسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُۥۖ وَلَا تَعۡدُ عَيۡنَاكَ عَنۡهُمۡ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَا تُطِعۡ مَنۡ أَغۡفَلۡنَا قَلۡبَهُۥ عَن ذِكۡرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمۡرُهُۥ فُرُطٗا ﴿٢٨﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ د گه‌ل وان هه‌ڤالێن خۆ يێن هه‌ژار فره‌هـ بكه ئه‌وێن خودايێ خۆ ب تنێ دپه‌رێسن، و ل سپێده وئێڤاران دوعايان ژ وى دكه‌ن، وان ب وێ چه‌ندێ كنارێ وى دڤێت، وتو د گه‌ل وان ڕوينه وتێكه‌لییا وان بكه، وبه‌رێ خۆ ژ وان وه‌رنه‌گێڕه كافران ب هێجه‌تا خۆشيبرنا ب خه‌ملا ژينا دنيايێ، وتو گوهدارییا وى نه‌كه يێ مه دلێ وى ژ زكرێ خۆ بێ ئاگه‌هـ كرى، ووى دلچوونێن خۆ ب سه‌ر گوهدارییا خودايێ خۆ ئێخستين، ومه‌سه‌لا وى د هه‌مى كارێ وى دا بوويه زه‌عێبوون وتێچوون.
وَقُلِ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَن شَآءَ فَلۡيُؤۡمِن وَمَن شَآءَ فَلۡيَكۡفُرۡۚ إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلظَّـٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمۡ سُرَادِقُهَاۚ وَإِن يَسۡتَغِيثُواْ يُغَاثُواْ بِمَآءٖ كَٱلۡمُهۡلِ يَشۡوِي ٱلۡوُجُوهَۚ بِئۡسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتۡ مُرۡتَفَقًا ﴿٢٩﴾
وتو بێژه ڤان بێ ئاگه‌هان: ئه‌وا ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هاتيم ئه‌وه حه‌قییا ژ نك خودايێ هه‌وه هاتى، ڤێجا هه‌چییێ ژ هه‌وه بڤێت باوه‌رییێ پێ بينت ودويكه‌فتنا وێ بكه‌ت بلا وه بكه‌ت ئه‌و بۆ وى چێتره، وهه‌چییێ بڤێت كافرییێ پێ بكه‌ت بلا بكه‌ت، وهه‌ما وى زۆردارى ل خۆ كرییه. هندى ئه‌مين مه بۆ كافران ئاگره‌كێ دژوار ئاماده‌كرییه شويرها وى دۆرا ل وان گرتى، وئه‌گه‌ر ئه‌ڤ كافره د ئاگرى دا هه‌وار بكه‌ن و ژ تێهنا خۆ يا دژوار دا ئاڤێ بخوازن، ئاڤه‌كا وه‌كى زه‌يته‌كا شێلی وزێده كه‌لاندى يا ڕوییان دبرێژت دێ بۆ وان ئێت. پيسه ڤه‌خوارنه ئه‌ڤ ڤه‌خوارنا تێنا وان نه‌شكێنت به‌لكى پتر لێ دكه‌ت، وئاگر خرابه جهه بۆ وان. و د ڤێ ئايه‌تێ دا گه‌ف وگوڕه‌كا دژوار هه‌يه بۆ وى يێ پشت بده‌ته حه‌قییێ، وباوه‌رییێ ب په‌ياما موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- نه‌ئينت، وكارى پێ نه‌كه‌ت.
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ مَنۡ أَحۡسَنَ عَمَلًا ﴿٣٠﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكارێن چاك كرين مه‌زنترين خێر بۆ وان هه‌يه، هندى ئه‌مين ئه‌م خێرا وان زه‌عێ ناكه‌ين، وبه‌رانبه‌ر كارێ وان يێ چاك ئه‌م تشته‌كى ژێ كێم ناكه‌ين.