قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٣١
سورەتا الكهف · ئایەتا ٣١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَقُلِ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَن شَآءَ فَلۡيُؤۡمِن وَمَن شَآءَ فَلۡيَكۡفُرۡۚ إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلظَّـٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمۡ سُرَادِقُهَاۚ وَإِن يَسۡتَغِيثُواْ يُغَاثُواْ بِمَآءٖ كَٱلۡمُهۡلِ يَشۡوِي ٱلۡوُجُوهَۚ بِئۡسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتۡ مُرۡتَفَقًا ﴿٢٩﴾
وتو بێژه ڤان بێ ئاگه‌هان: ئه‌وا ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هاتيم ئه‌وه حه‌قییا ژ نك خودايێ هه‌وه هاتى، ڤێجا هه‌چییێ ژ هه‌وه بڤێت باوه‌رییێ پێ بينت ودويكه‌فتنا وێ بكه‌ت بلا وه بكه‌ت ئه‌و بۆ وى چێتره، وهه‌چییێ بڤێت كافرییێ پێ بكه‌ت بلا بكه‌ت، وهه‌ما وى زۆردارى ل خۆ كرییه. هندى ئه‌مين مه بۆ كافران ئاگره‌كێ دژوار ئاماده‌كرییه شويرها وى دۆرا ل وان گرتى، وئه‌گه‌ر ئه‌ڤ كافره د ئاگرى دا هه‌وار بكه‌ن و ژ تێهنا خۆ يا دژوار دا ئاڤێ بخوازن، ئاڤه‌كا وه‌كى زه‌يته‌كا شێلی وزێده كه‌لاندى يا ڕوییان دبرێژت دێ بۆ وان ئێت. پيسه ڤه‌خوارنه ئه‌ڤ ڤه‌خوارنا تێنا وان نه‌شكێنت به‌لكى پتر لێ دكه‌ت، وئاگر خرابه جهه بۆ وان. و د ڤێ ئايه‌تێ دا گه‌ف وگوڕه‌كا دژوار هه‌يه بۆ وى يێ پشت بده‌ته حه‌قییێ، وباوه‌رییێ ب په‌ياما موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- نه‌ئينت، وكارى پێ نه‌كه‌ت.
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجۡرَ مَنۡ أَحۡسَنَ عَمَلًا ﴿٣٠﴾
هندى ئه‌ون يێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكارێن چاك كرين مه‌زنترين خێر بۆ وان هه‌يه، هندى ئه‌مين ئه‌م خێرا وان زه‌عێ ناكه‌ين، وبه‌رانبه‌ر كارێ وان يێ چاك ئه‌م تشته‌كى ژێ كێم ناكه‌ين.
أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَٰرُ يُحَلَّوۡنَ فِيهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٖ وَيَلۡبَسُونَ ثِيَابًا خُضۡرٗا مِّن سُندُسٖ وَإِسۡتَبۡرَقٖ مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِۚ نِعۡمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتۡ مُرۡتَفَقٗا ﴿٣١﴾
ئه‌وێن هه يێن باوه‌رى ئيناى هنده‌ك به‌حه‌شت بۆ وان هه‌نه ئه‌و هه‌ر وهه‌ر تێدا دمينن، ڕويبارێن ئاڤ شرين د بن خانى وجهێن وان دا دچن، بازنێن زێڕى ل به‌ر وان دئێنه‌كرن، وهنده‌ك جلكێن كه‌سك يێن ژ ئارميشێ ته‌نك وستوير هاتينه چێكرن ئه‌و ل به‌ر خۆ دكه‌ن، وئه‌و د وان به‌حه‌شتان دا پال دده‌نه سه‌ر وان ته‌ختێن په‌رده‌يێن جوان ب سه‌ردا هاتينه به‌ردان، خۆش جزايه جزايێ وان، وبه‌حه‌شت باش جهـ وواره بۆ وان.
۞وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلٗا رَّجُلَيۡنِ جَعَلۡنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيۡنِ مِنۡ أَعۡنَٰبٖ وَحَفَفۡنَٰهُمَا بِنَخۡلٖ وَجَعَلۡنَا بَيۡنَهُمَا زَرۡعٗا ﴿٣٢﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ كافرێن ملله‌تێ خۆ مه‌ته‌لا وان هه‌ردو زه‌لامان بينه ئه‌وێن ژ ملله‌ته‌كێ بۆرى: ئێك ژ وان يێ خودان باوه‌ر بوو، ويێ دى يێ كافر بوو، ومه دو ره‌زێن ترى دابوونه يێ كافر، و ل دۆرێن هه‌ر دووان مه كربوونه دارقه‌سپێن مشه، و ل نيڤا وان مه گه‌له‌ك شينكاتییێ جودا جودا و ب مفا دابوو.
كِلۡتَا ٱلۡجَنَّتَيۡنِ ءَاتَتۡ أُكُلَهَا وَلَمۡ تَظۡلِم مِّنۡهُ شَيۡـٔٗاۚ وَفَجَّرۡنَا خِلَٰلَهُمَا نَهَرٗا ﴿٣٣﴾
هه‌ردو ره‌زان به‌ر ژ خۆ دابوو وچو يێ ژێ كێم نه‌بوو، ومه د ناڤ هه‌ر دووان ڕا ڕويباره‌ك بربوو دا ب ساناهى ئه‌و بێنه ئاڤدان.