قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٥١
سورەتا الكهف · ئایەتا ٥١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَوُضِعَ ٱلۡكِتَٰبُ فَتَرَى ٱلۡمُجۡرِمِينَ مُشۡفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَٰوَيۡلَتَنَا مَالِ هَٰذَا ٱلۡكِتَٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةٗ وَلَا كَبِيرَةً إِلَّآ أَحۡصَىٰهَاۚ وَوَجَدُواْ مَا عَمِلُواْ حَاضِرٗاۗ وَلَا يَظۡلِمُ رَبُّكَ أَحَدٗا ﴿٤٩﴾
وكيتابا كريارێن هه‌ر ئێكى د ده‌ستێ وى يێ ڕاستێ يان يێ چه‌پێ دا هاته دانان، ڤێجا تو دێ بينى گونه‌هكار ژ وى تشتێ ئه‌و تێدا و ژ به‌ر وان تاوانێن وان كرين ب ترسن، وده‌مێ ئه‌و وێ كيتابێ دبينن ئه‌و دبێژن: وه‌ى بۆ تێچوونا مه! ئه‌ڤه چيه ڤێ كيتابێ نه تشته‌كێ بچويك ونه يێ مه‌زن نه‌هێلايه هه‌مى يێ نڤيسى؟! وهه‌ر تشته‌كێ وان ل دنيايێ كرى ئه‌و دبينن يێ ئاماده‌يه. وخودايێ ته هندى دندكه‌كێ زۆردارییێ ل ئێكى ناكه‌ت.
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ كَانَ مِنَ ٱلۡجِنِّ فَفَسَقَ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِۦٓۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّيَّتَهُۥٓ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِي وَهُمۡ لَكُمۡ عَدُوُّۢۚ بِئۡسَ لِلظَّـٰلِمِينَ بَدَلٗا ﴿٥٠﴾
وتو به‌حس بكه ده‌مێ مه فه‌رمان ل ملياكه‌تان كرى كو بۆ ئاده‌مى بچنه سوجدێ، بۆ قه‌درگرتن بۆ وى نه كو بۆ عيباده‌ت، ومه فه‌رمان ب وێ چه‌ندێ ل ئبليسى ژى كر، ئينا ملياكه‌ت هه‌مى چوونه سوجدێ، به‌لێ ئبليسى ئه‌وێ ژ ئه‌جنان گوهدارییا خودايێ خۆ نه‌كر، و ژ خۆمه‌زنكرن ودلڕه‌شى نه‌چوو سوجدێ. ئه‌رێ ڤێجا هوين وى ودوونده‌ها وى بۆ خۆ دكه‌نه هاريكار هوين گوهدارییا وان دكه‌ن وگوهدارییا من دهێلن، وئه‌و بۆ هه‌وه دوژمنترين نه‌يارن؟ پيسه گوهدارییا شه‌يتانییه زۆرداران ب گوهدارییا خودێ گوهاڕتى.
۞مَّآ أَشۡهَدتُّهُمۡ خَلۡقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَا خَلۡقَ أَنفُسِهِمۡ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلۡمُضِلِّينَ عَضُدٗا ﴿٥١﴾
من ئبليس ودوونده‌ها وى -ئه‌وێن هوين گوهدارییێ بۆ دكه‌ن- ل ده‌مێ ئافراندنا عه‌سمانان وعه‌ردى ئاماده نه‌كربوون، دا ئه‌ز هاريكارییێ ژ وان بخوازم، ومن هنده‌ك ژ وان ل ده‌مێ ئافراندنا هنده‌كێن دى ژى ئاماده نه‌كربوون، به‌لكى ل وێ هه‌مییێ ئه‌زێ ب تنێ بووم، چو هاريكار وپشته‌ڤان من نه‌بوون، ومن ئه‌وێن خه‌لكى د سه‌ردا دبه‌ن ژ شه‌يتانان وهاريكارێن وان بۆ خۆ نه‌كرينه هاريكار، ڤێجا چاوا هوین هنده‌كێ ژ حه‌قێ من دده‌نه وان، ووان بۆ من دكه‌نه شریك، ومن ئه‌و ئافراندینه؟
وَيَوۡمَ يَقُولُ نَادُواْ شُرَكَآءِيَ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُمۡ فَدَعَوۡهُمۡ فَلَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُمۡ وَجَعَلۡنَا بَيۡنَهُم مَّوۡبِقٗا ﴿٥٢﴾
وتو وى به‌حسى بۆ وان بكه ده‌مێ خودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ دبێژته بوتپه‌رێسان: گازى وان هه‌ڤپشكێن من بكه‌ن يێن هه‌وه ژ دره‌و گۆتى كو ئه‌و شريكێن منن د په‌رستنێ دا؛ دا ئه‌ڤرۆ ئه‌و هه‌وه ب سه‌ربێخن، ئينا وان گازى وان كرن به‌لێ ئه‌و د به‌رسڤا وان نه‌هاتن، ومه د ناڤبه‌را په‌رستڤان وپه‌رستییان دا جهه‌كێ تێبرنێ ژ جه‌هنه‌مێ دانايه ئه‌و هه‌مى تێدا تێ دچن.
وَرَءَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ٱلنَّارَ فَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مُّوَاقِعُوهَا وَلَمۡ يَجِدُواْ عَنۡهَا مَصۡرِفٗا ﴿٥٣﴾
وتاوانباران ئاگر ديت، ڤێجا وان باش زانى كو ئه‌و هه‌ر دێ كه‌ڤنه تێدا، ووان جهه‌كێ دى بۆ خۆ نه‌ديت ئه‌و به‌رێ خۆ بده‌نێ.