قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٥٦
سورەتا الكهف · ئایەتا ٥٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٖۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَكۡثَرَ شَيۡءٖ جَدَلٗا ﴿٥٤﴾
و ب ڕاستى مه د ڤێ قورئانێ دا گه‌له‌ك ڕه‌نگێن مه‌ته‌لان بۆ مرۆڤان ئاشكه‌را كرن؛ دا ئه‌و باوه‌رییێ پێ بينن ووجه‌كێ بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن. ومرۆڤ ژ هه‌مى چێكرییان پتر يێ جڕه‌كێش وهه‌ڤڕكه.
وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰ وَيَسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّهُمۡ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ أَوۡ يَأۡتِيَهُمُ ٱلۡعَذَابُ قُبُلٗا ﴿٥٥﴾
وتشته‌ك نه‌بوو مرۆڤان ژ باوه‌رییێ پاشڤه‌ببه‌ت -ده‌مێ موحه‌ممه‌د پێغه‌مبه‌ر سلاڤ لێ بن بۆ وان هاتى وقورئان د گه‌ل دا- و ژ داخوازا گونه‌هـ ژێبرن وعه‌فییا ژ خودايێ خۆ دویر بێخت، هه‌ڤڕكییا وان تێ نه‌بت بۆ پێغه‌مبه‌رى، وداخوازا وان كو ڕێبازا خودێ د تێبرنا ملله‌تێن بۆرین دا ب سه‌ر وان دا بێت، يان عه‌زابا خودێ ئاشكه‌را بگه‌هته وان.
وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۚ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّۖ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَمَآ أُنذِرُواْ هُزُوٗا ﴿٥٦﴾
وهه‌ما ئه‌م پێغه‌مبه‌ران ژ به‌ر هندێ بۆ مرۆڤان دهنێرين دا ئه‌و مزگينییێ ب به‌حه‌شتێ بده‌نه خودانێن باوه‌رییێ وكارێن چاك، وخودانێن كوفرێ ونه‌گوهدارییێ ب ئاگرى بترسينن، و د گه‌ل ئاشكه‌رايیا حه‌قییێ ئه‌وێن كافر بووين ب نه‌حه‌قى هه‌ڤڕكییێ د گه‌ل پێغه‌مبه‌رێن خۆ دكه‌ن؛ دا ئه‌و ب نه‌حه‌قییا خۆ وێ حه‌قه‌يێ پويچ بكه‌ن يا پێغه‌مبه‌ر پێ هاتى، ووان كيتاب وده‌ليلێن من ووان تشتێن ئه‌و پێ هاتينه ترساندن بۆ خۆ كرنه پێتڕانك ويارى.
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ فَأَعۡرَضَ عَنۡهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُۚ إِنَّا جَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٗاۖ وَإِن تَدۡعُهُمۡ إِلَى ٱلۡهُدَىٰ فَلَن يَهۡتَدُوٓاْ إِذًا أَبَدٗا ﴿٥٧﴾
وكه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ ب ئايه‌تێن ئاشكه‌را يێن خودايێ وى شيره‌ت لێ بێنه‌كرن، وئه‌و ڕوییێ خۆ ژێ وه‌رگێڕته نه‌حه‌قییا خۆ، ووان كريارێن كرێت يێن وى كرين ئه‌و ژ بير بكه‌ت وژێ تۆبه نه‌كه‌ت، هندى ئه‌مين مه په‌رده ل سه‌ر دلێن وان داناينه، ڤێجا ئه‌و د قورئانێ ناگه‌هن، ووێ خێرێ نزانن يا تێدا هه‌ى، ومه كه‌ڕاتى د گوهێن وان دا دانايه، ڤێجا وان گوهـ لێ نابت ومفایى بۆ خۆ ژێ وه‌رناگرن، وئه‌گه‌ر تو به‌رێ وان بده‌يه باوه‌رییێ ئه‌و قه‌ت د به‌رسڤا ته نائێن، و ب هيدايه‌ت ناكه‌ڤن.
وَرَبُّكَ ٱلۡغَفُورُ ذُو ٱلرَّحۡمَةِۖ لَوۡ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُواْ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلۡعَذَابَۚ بَل لَّهُم مَّوۡعِدٞ لَّن يَجِدُواْ مِن دُونِهِۦ مَوۡئِلٗا ﴿٥٨﴾
وخودايێ ته باش گونه‌هـ ژێبرێ گونه‌هێن به‌نییێن خۆيه ئه‌گه‌ر ئه‌و تۆبه بكه‌ن، يێ خودان دلۆڤانییه ب وان، ئه‌گه‌ر ئه‌و ڤان يێن پشتدايه ئايه‌تێن وى ب وان گونه‌هێن وان كرين بگرت دێ له‌زێ د عه‌زابدانا وان دا كه‌ت، به‌لێ ئه‌و يێ ئارامه له‌زێ د عه‌زابدانا وان دا ناكه‌ت، به‌لكى ژڤانه‌ك بۆ وان دانايه ئه‌و دێ تێدا ئێنه جزادان، وئه‌و نه‌شێن خۆ ژێ لابده‌ن يان ژێ بڕه‌ڤن.