قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٧٧
سورەتا الكهف · ئایەتا ٧٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرٗا ﴿٧٥﴾
خدرى بۆ بيرئينان ولۆمه‌كرن گۆته مووساى: ئه‌رێ ما من نه‌گۆتبوو ته تو نه‌شێى بێهنا خۆ ل سه‌ر وان كريارێن من يێن ته چو زانين پێ نه فره‌هـ بكه‌ى؟
قَالَ إِن سَأَلۡتُكَ عَن شَيۡءِۭ بَعۡدَهَا فَلَا تُصَٰحِبۡنِيۖ قَدۡ بَلَغۡتَ مِن لَّدُنِّي عُذۡرٗا ﴿٧٦﴾
مووساى گۆته وى: ئه‌گه‌ر پشتى ڤێ جارێ من پسيارا تشته‌كى ژ ته كر تو من بهێله وهه‌ڤالينییا من نه‌كه، تو بوويه خودان عوزر وته د ده‌رحه‌قا من دا ته‌خسيرى نه‌كرییه؛ چونكى ته گۆتبوو من: تو نه‌شێى صه‌برێ د گه‌ل من بكێشى.
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهۡلَ قَرۡيَةٍ ٱسۡتَطۡعَمَآ أَهۡلَهَا فَأَبَوۡاْ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارٗا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥۖ قَالَ لَوۡ شِئۡتَ لَتَّخَذۡتَ عَلَيۡهِ أَجۡرٗا ﴿٧٧﴾
ڤێجا مووساى وخدرى دا ڕێ حه‌تا گه‌هشتينه نك خه‌لكێ گونده‌كى، ئينا وان داخوازا خوارنێ ژ وان كر، به‌لێ خه‌لكێ وى گوندى ل به‌ر نه‌هاتن كو وان مێڤان بكه‌ن، وان ديواره‌ك ل وێرێ ديت خوار بووبوو ونێزيك بوو بهه‌ڕفت، ئينا خدرى ئه‌و ڕاستكر، مووساى گۆتێ: ئه‌گه‌ر ته حه‌زكربا تو دا سه‌را ڤى كارى كرێیه‌كێ وه‌رگرى دا ئه‌م خوارنێ بۆ خۆ پێ كڕين ماده‌م وان ئه‌م مێڤان نه‌كرين.
قَالَ هَٰذَا فِرَاقُ بَيۡنِي وَبَيۡنِكَۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأۡوِيلِ مَا لَمۡ تَسۡتَطِع عَّلَيۡهِ صَبۡرًا ﴿٧٨﴾
خدرى گۆته مووساى: ئه‌ڤه ده‌مێ ژێكڤه‌بوونێيه د ناڤبه‌را من وته دا، ئه‌ز دێ بۆ ته به‌حسێ وان كريارێن خۆ كه‌م يێن ته پێ نه‌خۆش بووى، وتو نه‌شياى بێهنا خۆ ل سه‌ر فره‌هـ بكه‌ى وپسيارا وان نه‌كه‌ى.
أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتۡ لِمَسَٰكِينَ يَعۡمَلُونَ فِي ٱلۡبَحۡرِ فَأَرَدتُّ أَنۡ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكٞ يَأۡخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصۡبٗا ﴿٧٩﴾
هندى ئه‌و گه‌مى بوو يا من كونكرى ئه‌و يا هنده‌ك هه‌ژاران بوو وان د ده‌ريايێ دا كار بۆ خۆ پێ دكر وڕزقێ وان ژێ دهات، ڤێجا من ڤيا ئه‌ز ب وێ كونكرنێ گه‌مییێ عێبه‌لۆ بكه‌م؛ چونكى ل به‌راهییا وان مه‌لكه‌ك هه‌بوو هه‌ر گه‌مییه‌كا دورستا هه‌با ب زۆرى ژ خودانان دستاند.