قورئانا پیرۆز › سورەتا الكهف › ئایەتا ٩٣
سورەتا الكهف · ئایەتا ٩٣ ب تەفسیرا کوردی
Al-Kahf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
كَذَٰلِكَۖ وَقَدۡ أَحَطۡنَا بِمَا لَدَيۡهِ خُبۡرٗا ﴿٩١﴾
وه‌سا و ب ڕاستى زانينا مه دۆر ل وى تشتى گرتبوو يێ ل نك وى هه‌ى ژ خێرێ وئه‌گه‌رێن مه‌زن، ل هه‌ر جهه‌كێ ئه‌و بچتێ.
ثُمَّ أَتۡبَعَ سَبَبًا ﴿٩٢﴾
پاشى خودانێ دو شاخان ئه‌و ڕێ وئه‌گه‌ر ب كار ئينان يێن مه داينێ ودا ڕێ.
حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ بَيۡنَ ٱلسَّدَّيۡنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوۡمٗا لَّا يَكَادُونَ يَفۡقَهُونَ قَوۡلٗا ﴿٩٣﴾
حه‌تا ده‌مێ ئه‌و گه‌هشتییه ناڤبه‌را وان هه‌ردو چيايان دا يێن تشتێ ل پشت خۆ ڤه‌دشێرن، وى ل پشت وان ملله‌ته‌ك ديت، نێزيك بوو ئه‌و ژبلی ئه‌زمانێ خۆ د چو ئه‌زمانێن دى نه‌گه‌‌هن.
قَالُواْ يَٰذَا ٱلۡقَرۡنَيۡنِ إِنَّ يَأۡجُوجَ وَمَأۡجُوجَ مُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَهَلۡ نَجۡعَلُ لَكَ خَرۡجًا عَلَىٰٓ أَن تَجۡعَلَ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَهُمۡ سَدّٗا ﴿٩٤﴾
وان گۆت: ئه‌ى خودانێ دو شاخان هندى ياجووج وماجووجن -كو دو ملله‌تێن مه‌زنن ژ دوونده‌ها ئاده‌مى- ب كوشتنا مرۆڤان وپويچكرنا شينكاتى خرابكارییێ د عه‌ردى دا دكه‌ن، ئه‌رێ ڤێجا ئه‌م كرێ وخه‌راجه‌كێ نه‌ده‌ينه ته، وماله‌كى بۆ ته كۆم نه‌كه‌ين، به‌رانبه‌ر هندێ كو تو په‌رژانه‌كى بێخییه د ناڤبه‌را مه ووان دا؟
قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيۡرٞ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجۡعَلۡ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُمۡ رَدۡمًا ﴿٩٥﴾
خودانێ دو شاخان گۆت: تشتێ خودايێ من ژ ملكى وده‌سهه‌لاتێ دايه من بۆ من ژ مالێ هه‌وه چێتره، ڤێجا هوين ب هێزا خۆ هاريكارییا من بكه‌ن ئه‌ز دێ ناڤبڕه‌كێ ئێخمه د ناڤبه‌را هه‌وه ووان دا.